Sunborn ® Stories

  Η κάθοδος στον Κάτω Κόσμο (και η επιτυχής επιστροφή από αυτόν) είναι ένα από τα πιο αρχετυπικά και συναρπαστικά μοτίβα στην παγκόσμια μυθολογία, ιστορία και λογοτεχνία. Η πράξη αυτή ονομάζεται «κατάβασις» . Παρουσιάζω εδώ μια ολοκληρωμένη λίστα με όλους (από όσο ερεύνησα τουλάχιστον) τους «ταξιδιώτες» του μεταθανάτιου κόσμου που κατάφεραν να γυρίσουν πίσω, χωρισμένη ανά μυθολογία και παραδόσεις.   Κεφάλαιο I 1. Ελληνική Μυθολογία Η ελληνική γραμματεία έχει μερικές από τις πιο εμβληματικές ιστορίες κατάβασης στον Άδη: Ορφέας: Ο θρυλικός μουσικός που κατέβηκε στον Άδη για να φέρει πίσω την αγαπημένη του, Ευρυδίκη. Αν και κατάφερε να επιστρέψει ο ίδιος, έχασε την Ευρυδίκη την τελευταία στιγμή επειδή γύρισε να την κοιτάξει. Ηρακλής: Ο τελευταίος του άθλος ήταν να κατέβει στον Άδη και να φέρει στον πάνω κόσμο τον Κέρβερο. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του, διέσωσε επίσης τον Θησέα. Οδυσσέας: Στην Οδύσσεια , ο Οδυσσέας ταξιδεύει στα όρια του Κάτω Κόσμου για να πάρει χρησμό από ...

Η ιδέα της μετενσάρκωσης (ή μετεμψύχωσης / παλιγγενεσίας) συχνά ταυτίζεται με τις ανατολικές παραδόσεις (Ινδουισμός, Βουδισμός), όμως στην πραγματικότητα διατρέχει βαθιά και τον Δυτικό πολιτισμό. Από τα ορφικά μυστήρια και τους προσωκρατικούς, μέχρι τις αλληγορίες της Καινής Διαθήκης, τα Γνωστικά απόκρυφα κείμενα, την ιουδαϊκή Καμπάλα και τον Δρουϊδισμό, υπάρχουν σαφείς αναφορές, υπόνοιες και ολοκληρωμένα συστήματα που δίδασκαν την αναγέννηση της ψυχής. Προσωπικά, είμαι απόλυτα πεπεισμένος ότι αυτή είναι η μια και μόνη αλήθεια και η μόνη εξήγηση που έχει κάποιο πραγματικό νόημα και κάποια λογική. Συμπαντική λογική, όχι ανθρώπινη. Επίσης, είμαι βέβαιος ότι η ιδέα της Μετενσάρκωσης ήταν ένα από τα μυστικά που διδάσκονταν στα αρχαία Μυστήρια και μάλιστα, ένα από εκείνα τα μυστικά που επέσυραν την ποινή του θανάτου για τον μυημένο που θα τα αποκάλυπτε. Πάμε να δούμε λοιπόν!   Αρχαία Ελληνική Θρησκεία & Φιλοσοφία Στην αρχαία Ελλάδα, η μετεμψύχωση δεν ήταν απλώς μια «υπόνοια»,...

    Σήμερα χρησιμοποιούμε τη λέξη " αγάπη " σχεδόν για τα πάντα, πολλές φορές ακόμα και για ανάξια λόγου πράγματα, και χρησιμοποιούμε τη λέξη " φίλος " για υπερβολικά πολλούς ανθρώπους και συχνά, ως μια απλή καθημερινή συνήθεια, λόγω κάποιας συμπαθούς γνωριμίας.  Οι αρχαίοι όμως διαχώριζαν αυτές τις έννοιες με μεγάλη ακρίβεια.  Στην αρχαία ελληνική γραμματεία και φιλοσοφία, η φιλότητα (ή φιλία) και ο έρως αποτελούν δύο διαφορετικές μεν, αλλά πολύ συχνά τεμνόμενες δυνάμεις έλξης και σύνδεσης.    Έρως: Η Ορμή της Έλλειψης και της Υπέρβασης  Ο Έρως, πολύ μικρή σχέση έχει με το απλό "ρομαντικό συναίσθημα" που βιώνουν οι περισσότεροι. Αντιθέτως, είναι μια Κοσμική, σχεδόν βίαιη δύναμη.  Η φύση του χ αρακτηρίζεται από πάθος, έντονη επιθυμία και, πάνω από όλα, από το αίσθημα της έλλειψης . Όπως εξηγεί ο Πλάτωνας στο Συμπόσιο , ο Έρωτας είναι παιδί της Πενίας (φτώχειας, έλλειψης) και του Πόρου (εφευρετικότητας, πλούτου). Ποθεί αυτό που δεν έχει.  ...

  Το αρχέτυπο της Μήδειας, ειδικά όταν εξετάζεται μέσα από το πρίσμα του εσωτερισμού, της αλχημείας και της βαθιάς ψυχολογίας, ξεφεύγει εντελώς από το στερεότυπο της «εκδικητικής μάγισσας» του Ευριπίδη. Γίνεται μια οντότητα-κλειδί για την κατανόηση της μύησης. Όταν αναφερόμαστε στη «λίμνη του Ιάσονα» (που εσωτεριστικά συνδέεται με τα Αστρικά Ύδατα , τη Λίμνη Τριτωνίδα της Λιβύης όπου εγκλωβίστηκαν οι Αργοναύτες, ή το ευρύτερο υγρό στοιχείο της Αργοναυτικής Εκστρατείας) το σκηνικό αποκτά έναν καθαρά μεταμορφωτικό χαρακτήρα. Μήδεια: Η Ιέρεια της Εκάτης και η Χθόνια Σοφία Στον εσωτερισμό, η Μήδεια αντιπροσωπεύει την Anima Mundi (την Ψυχή του Κόσμου) στην πιο πρωτόγονη, συμπυκνωμένη και μαγική της μορφή. Ως ανιψιά της Κίρκης και ιέρεια της Εκάτης, κατέχει τα φάρμακα, τη γνώση της βοτανολογίας, των δηλητηρίων και των αντιδότων, που στην πραγματικότητα συμβολίζουν τους νόμους της συμπαντικής μεταβολής. Το Ασυνείδητο και η Σκιά: Ενώ ο Ιάσονας αντιπροσωπεύει το Ηλιακό Εγώ (τον συν...

  Σύμφωνα με τα κείμενα του Μπαρντό Τοντόλ (της Βίβλου των Νεκρών), η μεταθανάτια εμπειρία χωρίζεται σε 7 κύκλους των 7 ημερών . Κάθε εβδομάδα, η συνείδηση έχει μια ευκαιρία να αναγνωρίσει την πραγματική της φύση και να απελευθερωθεί. Αν δεν το καταφέρει λόγω του φόβου, της σύγχυσης ή του βάρους του παλιού της κάρμα, «περνάει» στον επόμενο κύκλο. Μέχρι την 49η ημέρα, η διαδικασία της επιλογής έχει ολοκληρωθεί και η συνείδηση εξαναγκάζεται, κατά κάποιον τρόπο, να εισέλθει σε μια νέα μήτρα για να αναγεννηθεί. Η βουδιστική παράδοση περιγράφει αυτή την περίοδο ως ένα πνευματικό «ταξίδι» γεμάτο έντονες εμπειρίες, το οποίο χωρίζεται σε τρία βασικά στάδια: Οι πρώτες ημέρες (Chikhai Bardo): Η συνείδηση έρχεται αντιμέτωπη με το Καθαρό Φως της απόλυτης πραγματικότητας αμέσως μόλις το σώμα πεθάνει. Αν ο άνθρωπος ήταν προχωρημένος πνευματικά, μπορεί να «ενωθεί» με αυτό το φως και να πετύχει τη φώτιση ακαριαία, αποφεύγοντας τις 49 ημέρες. Οι επόμενες εβδομάδες (Chonyid Bardo): Αν χάσει την ...

  Σύμφωνα με το Matakabhatta Jataka, όταν ο Βούδας βρισκόταν στο Τζεταβάνα, ορισμένοι μοναχοί τον ρώτησαν αν είχε κάποιο όφελος η θυσία ζώων ως προσφορά στους αποθανόντες, και εκείνος απάντησε ότι ποτέ δεν προκύπτει τίποτα καλό από τέτοιου είδους σφαγές. Όπως θυμήθηκε, πριν από πολύ καιρό, όταν ο Μπραχμαντάτα κυβερνούσε το Βαρανάσι, ένας βραχμάνος ήθελε να προσφέρει ένα «γλέντι για τους νεκρούς». Αγόρασε μια κατσίκα για θυσία και ζήτησε από τους μαθητές του να την πλύνουν στο ποτάμι, πριν την περιποιηθούν, την στολίσουν και την ταΐσουν. Ενώ το έκαναν αυτό, η κατσίκα άρχισε να γελάει με τον ήχο σαν να σπάει ένα δοχείο, πριν αρχίσει να κλαίει εξίσου ξαφνικά. Έκπληκτοι από αυτό, την ρώτησαν για τους λόγους της παράξενης συμπεριφοράς της. Η κατσίκα τους ζήτησε να επαναλάβουν την ερώτηση όταν επιστρέψουν στον δάσκαλό τους, στον οποίο έσπευσαν να επιστρέψουν και του διηγήθηκαν ό,τι είχε συμβεί. Ο δάσκαλος ρώτησε λοιπόν προσωπικά την κατσίκα γιατί γέλασε και έκλαψε. Η κατσίκα απάντησε ότι...

  Harald Slott-Møller, 'Midsommarafton vid Vejlefjorden' 1. Μάνας και Κάρμα Αφού είδαμε ότι το μάνας είναι ο νοήμων σκοπός κάποιου Όντος που πραγματώνεται σε ενεργό αντικειμενικότητα κι αφού θίξαμε την υφιστάμενη αλληλοσχέτιση ανάμεσα σε ορισμένες απ’ τις Οντότητες αυτές, ίσως είναι πλέον εφικτό να οραματισθούμε - έστω κάπως επιπόλαια και αμυδρά - την αληθινή θέση της μανασικής αρχής και στις τρεις περιπτώσεις. Το όλο μυστήριο αυτής της αρχής κρύβεται σε δύο θεμελιώδη αξιώματα: Το μυστήριο της διάλυσης του εξάκτινου αστέρα σε πεντάκτινο αστέρα. Το μυστήριο των Κυρίων του Κάρμα, οι Οποίοι είναι οι καθαυ­τοί αποκλειστικοί δέκτες των σκοπών του Νου της κοσμικής εκείνης οντότητας που περικλείει το ηλιακό μας σύστημα μέσα στη συνείδησή Της. Όταν λοιπόν μελετηθεί η εσωτερική πλευρά της αστρολογίας και της μυστικιστικής γεωμετρίας κι οι δύο αυτές επιστήμες συν­δεθούν, θα χυθεί άπλετο φως πάνω σ’ αυτό το θέμα της νοήμονος αρχής· όταν κατανοηθούν καλύτερα οι εσώτερες διεργασίες του Νόμο...