Τρίτη, 22 Νοεμβρίου 2011

Πύρινος Κόσμος II


 

* Η καταστροφή πολλών χωρών εντείνεται, όλη η γήινη μάχη συνοδεύεται από ισχυρές συγκρούσεις στους Ανώτερους Κόσμους. Όσοι γνωρίζουν τη σημασία του Κάρμα ενός έθνους μπορούν να συνειδητοποιήσουν τι συμβαίνει. Είναι αναγκαίο να συλλογισθεί κανείς τα γεγονότα αυτά που συγκλονίζουν τον Κόσμο. Είναι εύκολο να δούμε ότι τα σκοτεινά σύννεφα καλύπτουν πολλούς ορίζοντες. Τα γεγονότα, σε κάθε απομακρυνόμενη τάξη, δείχνουν εκείνο το μέλλον που θα αντικαταστήσει το παρόν. Ο κοσμικός μαγνητισμός εξαγνίζει τις συγκλίνουσες νέες δυνάμεις. Σκιές σκότους επικρέμονται στις υποβαθμισμένες χώρες. Όπου δεν αποκαθίσταται η ισορροπία μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, εκεί μαζεύονται σύννεφα που θα αποφασίσουν το πεπρωμένο των σκοτεινών χωρών και των ηγετών τους. Το εθνικό Κάρμα εντείνεται στη Δύση και στην Ανατολή. Από το Βορρά έρχεται ένα Νέο Φως. Ο Νότος τρέμει από το υπόγειο πυρ. Έτσι λύνεται το Κάρμα των εθνών. Στην ατραπό προς τον Πύρινο Κόσμο ας θυμόμαστε ότι το εθνικό Κάρμα λύνεται με δυναμικά γεγονότα.

* Στο κατώφλι του περάσματος στο Λεπτοφυή Κόσμο επισυμβαίνει χωρισμός του νοητικού σώματος από το Φυσικό. Η ανάπτυξη της πύρινης δεκτικότητας βοηθεί την πτήση στις Ανώτερες Σφαίρες. Ο χωρισμός του νοητικού σώματος μπορεί να συνειδητοποιηθεί καθαρά από το πνεύμα που αισθάνεται την απομάκρυνση από τη Γη και προσβλέπει στις Ανώτερες Σφαίρες, έτσι λαμβάνει χώρα μια ενοποίηση των δύο Κόσμων, που απελευθερώνει το πνεύμα από το φυσικό σώμα. Το θέμα του θανάτου απασχολεί πολύ την ανθρωπότητα. Ακριβώς, είναι η μετάβαση που φοβίζει τους ανθρώπους τόσο πολύ. Μπορεί να δειχθεί πόσο θαυμάσια το πνεύμα που έχει κατανοήσει τη μεταβατική ύπαρξη πάνω στη Γη ωθείται στο Λεπτοφυή Κόσμο. Πρέπει συνειδητά να προετοιμάζουμε το πνεύμα για την απομάκρυνση από τη Γη. Με αυτό τον τρόπο το επιβεβαιωμένο κατώφλι αποκαλύπτεται στο νεόφερτο, σε όλο το Πύρινο Μεγαλείο. Έτσι, στην ατραπό προς τον Πύρινο Κόσμο πρέπει να συνηθίζουμε στην απομάκρυνση από τη Γη.


* Πρέπει να ενδιαφέρεται κανείς πολύ για τις τελευταίες ώρες της διαμονής πάνω στη Γη. Συχνά ο τελευταίος αγώνας μπορεί να προκαθορίσει τη διάδοχη ζωή και το πεδίο στο οποίο το πνεύμα θα κατοικήσει. Πράγματι, είναι απαράδεκτο να ανακαλούμε το πνεύμα στις γήινες σφαίρες όταν ήδη έχει αποσπασθεί. Οι λεπτοφυείς σχηματισμοί που έχουν ήδη ελευθερωθεί από τις γήινες ελίξεις, πρέπει να υποστούν μεγάλη ένταση σε μια τρομερή προσπάθεια για να αφομοιωθούν και πάλι στη γήινη ατμόσφαιρα. Οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν να σκέπτονται, στη διάρκεια της αναχώρησης κάποιου, καθώς και κατά τη γέννηση και πρέπει να είναι ικανοί να διευκολύνουν τις διαδικασίες. Όπως οι καθυστερήσεις βλάπτουν κατά τη γέννηση, παρόμοια βλαβερές είναι κατά τη διαδικασία του θανάτου. Ο λεπτοφυής σχηματισμός του νέου σώματος πρέπει να ληφθεί υπόψιν. Οι πληγές του αναχωρούντος πρέπει να θεραπευθούν στο Λεπτοφυή Κόσμο. Συχνά εκδηλώνεται μία σκληρότατη μεταχείριση των αναχωρούντων. Μπορεί να λεχθεί ότι δεν βασανίζει ο θάνατος, αλλά οι ζωντανοί. Όλοι όσοι προσεγγίζουν την Πύρινη Διδασκαλία πρέπει να το γνωρίζουν. Στην ατραπό προς τον Πύρινο Κόσμο, ας θυμόμαστε το νόμο της επιβεβαίωσης των τελευταίων στιγμών του περάσματος.


* Η μετουσίωση των κέντρων εντείνει τις δημιουργικές ενέργειες που είναι απαραίτητες για το πέρασμα στο Λεπτοφυή Κόσμο. Κάθε πνευματικός αγώνας παράγει τα ιζήματά του, που προσλαμβάνουν την όψη λεπτοφυών ενεργειών κατά το πέρασμα στο Λεπτοφυή Κόσμο. Έτσι είναι σημαντικό να προσβλέπουμε στις Ανώτερες Σφαίρες. Η έκσταση του πνεύματος και η χαρά της καρδιάς προσδίδουν εκείνες τις ενέργειες που τρέφουν το λεπτοφυές σώμα... Πρέπει να κατανοηθεί ότι ο ολετήρας και οι χονδροειδείς γήινοι πόθοι παράγουν τα άσχημα έλκη τους, που το πνεύμα πρέπει να γιατρέψει στο λεπτοφυές σώμα. Τα έλκη του πνεύματος μεταφέρονται στο Λεπτοφυή Κόσμο, αν δεν απομακρυνθούν πάνω στη Γη. Η απελευθέρωση από το φυσικό φορέα δεν σημαίνει απελευθέρωση από τα πνευματικά έλκη. Όταν το πνεύμα, αντιμέτωπο με την απομάκρυνση από τη Γη συνειδητοποιήσει πώς χρησιμοποίησε τις ενέργειές του, τότε η συνείδηση μπορεί να εξιλεωθεί σε μεγάλο βαθμό αλλά η συνειδητότητα πρέπει να ωθείται προς τη σκέψη για τους Ανώτερους Κόσμους. Ακόμα και ο πιο μεγάλος εγκληματίας μπορεί να κατευθυνθεί με την κατανόηση του φορτίου του Κάρμα, αλλά γι΄ αυτό είναι αναγκαίο να αλλάξουν οι κοινωνικές συνθήκες.


* Το προστατευτικό δίκτυο σχηματίζεται από λεπτοφυέστατες ενέργειες. Όλα τα κέντρα συμμετέχουν στο σχηματισμό αυτής της ισχυρής ασπίδας. Για ένα πλήρη κύκλο είναι απαραίτητο όλα τα πνευματικά κέντρα να εντείνουν τις ενέργειες τους. Από τα κέντρα του πνεύματος είναι ιδιαίτερα απαραίτητο να ενταθεί η καρδιά, γιατί με τη δύναμή της μπορεί να μετουσιώσει τη σκέψη. Η ορθή σκέψη προσδίδει σταθερότητα, που είναι η πρώτη απαίτηση. Η σταθερότητα διώχνει την υποκρισία, το φόβο και την αμφιβολία. Το προστατευτικό δίχτυ μπορεί να υπερασπίσει τον άνθρωπο, κάνοντάς τον άτρωτο. Αλλά η ασπίδα του μπορεί να επιβεβαιωθεί μόνο όταν όλες οι λεπτοφυείς ενέργειες έχουν εναρμονισθεί. Η εμπειρία της Αγκνι Γιόγκα προσδίδει αυτή την ασπίδα αληθινά, αλλά είναι αναγκαία μια πολύ προσεκτική θεώρηση των κέντρων. Το προστατευτικό δίχτυ πρέπει να είναι συνεχώς πλήρες ενεργειών εκ των έσω, σαν ένα πύρινο, αιώνια ανερχόμενο σπειροειδές.


* Το προστατευτικό δίχτυ μπορεί να ολοκληρωθεί μόνο όταν τα κέντρα έχουν μετουσιωθεί. Η ύφανση του είναι εφοδιασμένη με τις πιο ποικίλες ενέργειες. Κάθε πνευματικό κέντρο βασίζεται πάνω στη συγκέντρωση των καταιγισμών των λεπτοφυέστερων ενεργειών στο προστατευτικό δίχτυ. Όλα τα κέντρα μετουσιώνονται και γεμίζουν από πυρ, που υφαίνει τα νήματα του. Έτσι, αυτή η ασπίδα είναι μια επιβεβαίωση όλων των κοσμικών ρευμάτων, που διαθλώνται στο προστατευτικό δίχτυ. Κάθε χτύπημα πάνω στην αύρα μπορεί να αντικατοπτριστεί σαν μπούμερανγκ πάνω στον αποστολέα. Όταν το προστατευτικό δίκτυο μπορεί να αντανακλά όλα τα Ανώτερα Πυρά, τότε, πράγματι, πολλά έκδηλα χτυπήματα μπορεί να συντηχθούν σε αυτήν την κάμινο. Κάθε αγωνιζόμενη συνείδηση πρέπει να υφαίνει το δικό της προστατευτικό δίχτυ. Μπορεί κανείς να εκτρέψει πολλά κτυπήματα και οδυνηρά κεντρίσματα, αν το προστατευτικό δίκτυ παραμένει αδιαπέραστο. Η ανοσία των πνευματικών κέντρων μπορεί να ολοκληρωθεί όταν το προστατευτικό δίκτυ τρέφεται συνεχώς από το εσωτερικό πυρ. Γι αυτό, είναι τόσο σημαντικό να φροντίζει κανείς για την ένταση του.


* Το προστατευτικό δίχτυ περιέχει αντανακλάσεις των κέντρων. Δεν μπορεί κάποιος να επιβεβαιωθεί σε οποιεσδήποτε εκδηλώσεις χωρίς να αγγίξει το προστατευτικό δίχτυ. Μπορεί κανείς να φαντασθεί τις αντανακλάσεις των κέντρων σαν λανθάνουσες που φλογίζονται ή αφυπνίζονται, ανάλογα με αυτό ή εκείνο το συναίσθημα, την κλίση ή την πράξη. Ακόμη και στις φυσικές μολύνσεις μπορεί κανείς να αναζητήσει την αιτία στην αφύλακτη κατάσταση του προστατευτικού δικτύου. Αυτές οι διαδικασίες υποδεικνύουν πόσο σημαντικό είναι να φυλάσσεται το προστατευτικό δίχτυ και πόσο εύκολα είναι δυνατόν να διαταραχθούν αυτές οι ακτινοβολίες του πνεύματος. Αληθινά, όταν η ακτινοβολία είναι γεμάτη με ανώτερα συναισθήματα ή αγώνες, το προστατευτικό δίχτυ ενδυναμώνεται από αυτές τις ενέργειες. Αλλά οι κηλίδες, που μπορούν να παρατηρηθούν στην αύρα, πρέπει να μελετηθούν σαν δείκτες διαφόρων πνευματικών κηλίδων.


* Τα ρευστά της πύρινης καρδιάς και του πνεύματος τρέφουν το προστατευτικό δίχτυ. Τα πύρινα κέντρα είναι μια ισχυρότατη πανάκεια. Ο Αγκνι Γιόγκι, επιβεβαιωμένος μέσα στην ισχύ της πύρινης ενέργειας, κατέχει τη δύναμη του Φωτός, συνεπώς, ας μην εκπλησσόμαστε αν η καρδιά, η εμποτισμένη με ανώτερο Πυρ, δεν γνωρίζει ψιθύρους και πειρασμούς. Τα ρευστά μιας τέτοιας καρδιάς δρουν σαν εξαγνιστικές ενέργειες μέσα στο διάστημα. Τα ρεύματα των λεπτοφυών ρευστών πληρούν τεράστιες αποστάσεις, χρησιμεύοντας σαν ισχυροί εκφορτιστικοί αγωγοί. Για παράδειγμα, όταν το ηλιακό πλέγμα βρίσκεται σε ένταση, η καρδιά στέλνει σε ένα μακρινό σημείο τις εξαγνιστικές της ενέργειες. Για παράδειγμα, αν παρατηρηθεί αφηρημάδα, αυτό σημαίνει πως η διαιρετότητα του πνεύματος βρίσκεται σε δημιουργική διαδικασία. Παλμοί στα άκρα και στην καρδιά μαρτυρούν μηνύματα πύρινων βολίδων.


* Η γέφυρα μεταξύ των Κόσμων βασίζεται στην εναρμόνιση όλων των λεπτοφυέστατων ενεργειών. Στην πράξη, η πλειονότητα των ανθρώπων νομίζει ότι η μετουσίωση των κέντρων λαμβάνει χώρα επί του φυσικού πεδίου. Αυτό είναι λάθος. Αυτή η αντίληψη πρέπει να φωτισθεί. Η μετουσίωση των κέντρων μέσω του Πυρός είναι μια σύντηξη όλων των κέντρων, φυσικών και πνευματικών. Μια πνευματικοποίηση ολόκληρου του όντος λαμβάνει χώρα.


* Το κέντρο του ηλιακού πλέγματος είναι εστία ακτινοβολίας πυρός. Πρέπει να φαντασθεί κανείς πώς δρα το πυρ. Όπως όλες οι ανώτερες λειτουργίες του Σύμπαντος δρουν εκ των έσω, έτσι και το πυρ του ηλιακού πλέγματος εντείνεται μέσα στο δικό του σπέρμα. Το κέντρο του ηλιακού πλέγματος δίνει ισορροπία σε όλα τα σώματα και οι ακτινοβολίες του γεμίζουν επίσης το αιθερικό σώμα, που τροφοδοτεί το αστρικό. Η συνύφανση όλων των κέντρων και όλων των σωμάτων μπορεί να συγκριθεί με τους δακτυλίους ενός σπειροειδούς, επικεντρωμένους, τρόπον τινά, στο ηλιακό πλέγμα. Κάθε πλανήτης, κάθε πύρινο κέντρο, έχει το ηλιακό του πλέγμα και το Θεϊκό Πυρ ζωής. Αν η συνείδηση διευρύνεται στην κατανόηση αυτών των αρμονιών, τότε ο δεσμός του Μακρόκοσμου με τον μικρόκοσμο γίνεται μια πύρινη Αλήθεια. Τα κύματα των ρευμάτων είναι ατελείωτα στην ποικιλομορφία τους. Πάνω από αυτά τα κύματα, το πύρινο πνεύμα βρίσκεται σε επικοινωνία με το διάστημα και με τους άλλους Κόσμους. Ακριβώς όπως κατά την αρχαιότητα ο ήλιος απεικονιζόταν με τις ακτίνες του, έτσι είναι επίσης δυνατόν να απεικονίσουμε το ηλιακό πλέγμα, που έχει τις δικές του ιδιαίτερες ακτινοβολίες, εκπορευόμενες από το σπόρο και εκτινόμενες δια μέσου του όλου προστατευτικού δικτύου. Αυτά τα ισχυρά ρεύματα φέρνουν στην καρδιά όλες τις αντανακλάσεις του διαστήματος.


* Η περιστροφή του ηλιακού πλέγματος μπορεί να έχει πολλές άλλες αιτίες πέρα από όλες τις κοσμικές. Είναι αναγκαίο να εξετάσουμε τις λειτουργίες του ηλιακού πλέγματος σε συσχετισμό με τις αποστολές ενέργειας σε μεγάλες αποστάσεις. Η περιστροφή του κέντρου του ηλιακού πλέγματος συμβαίνει κάτω από συνθήκες συμπίεσης της ψυχικής ενέργειας. Οι ακτινοβολίες του ηλιακού πλέγματος διαπερνούν όλα τα κέντρα και με αυτήν την περιστροφή αυτές οι ακτίνες διεισδύουν σε όλα τα κέντρα, τροφοδοτώντας και ενοποιώντας τα μέσω της πύρινης ενέργειας. Η περιστροφική κίνηση του κέντρου του ηλιακού πλέγματος μπορεί επίσης να συντονίσει διαφορετικές ενέργειες εντείνοντας, τρόπον τινά, όποιο κέντρο βρίσκεται σε ιδιαίτερη ανάγκη διαπότισης ή ενδυνάμωσης. Οι ακτινοβολίες του ηλιακού πλέγματος τότε φθάνουν, κατά ένα τρόπο, στην εξωτερική περιφέρεια του προστατευτικού δικτύου. Κατά τις αποστολές ενέργειας σε ένα ορισμένο μέρος, όλες οι ακτινοβολίες συγκεντρώνονται μέσα σε ένα φαινομενικά κωνικό σπειροειδές και όλες οι βολές κατευθύνονται στο διάστημα σπειροειδώς. Έτσι οι λειτουργίες του ηλιακού πλέγματος είναι τόσο πολυάριθμες όσο και οι ακτινοβολίες του, αφού είναι επίσης ένας ισχυρός ρυθμιστής των ενεργειών που απορρέουν από όλα τα κέντρα. Απορροφώντας τις κοσμικές πύρινες ενέργειες, το κέντρο του ηλιακού πλέγματος τις διανέμει σύμφωνα με τις αντίστοιχες εντάσεις που είναι έμφυτες στα κέντρα.


* Συνεπώς, όταν οι κοσμικές εκδηλώσεις εντείνονται, το ηλιακό πλέγμα τρέμει. Είναι δύσκολο για την πύρινη καρδιά, όταν στο κέντρο του ηλιακού πλέγματος κύματα θραύονται, φέρνοντας όλες τις διαστημικές αντηχήσεις. Η εκδήλωση των ακτίνων επιβεβαιώνεται σα μια εκδήλωση του προστατευτικού δικτύου και στην πραγματικότητα κάθε ρεύμα αντηχεί με το δικό του πυρ. Έτσι το ηλιακό πλέγμα εντείνεται από τόσες πύρινες ακτίνες.


* Τόσες διαστρεβλώσεις, τόσες ανακρίβειες παρεισέφρησαν στις Διδασκαλίες. Αληθινά, κάθε κάθαρση είναι μεγάλη Υπηρεσία. Κάθε αγώνας για ανανέωση της Αλήθειας, όπως ακριβώς δόθηκε στην ανθρωπότητα είναι Πύρινη Υπηρεσία. Τα μαύρα νήματα που βλέπουμε, εκπροσωπούν όχι μόνο το σκοτάδι της γήινης ατμόσφαιρας, αλλά και εκείνο το δίκτυο που καλύπτει τον ανθρώπινο νου και την καρδιά. Δύσκολο είναι να φαντασθούμε πόσες διάνοιες έχουν σκοτεινιάσει από διάφορες κακές ερμηνείες. Κάθε άνθρωπος με ένταση αναζητά νέες ερμηνείες, αλλά απομακρύνεται όλο και περισσότερο από την Αλήθεια. Ο διαμελισμός επιβεβαιώνεται τόσο ορατά στις θρησκείες, στην επιστήμη και σε κάθε δημιουργικότητα. Κάθε κόσμος έχει το συσχετισμό του με έναν άλλο Κόσμο. Κάθε Αλήθεια αποκαλύπτεται μόνο στην ανοιχτή καρδιά. Έτσι, τεταμένη συνειδητότητα, που νιώθει τον κοσμικό παλμό, πάλλεται στο δικό της ρυθμό με φωτεινές σκέψεις.


* Η ανάσταση του πνεύματος - τι υπέροχη έννοια! Πρέπει να κατανοηθεί σαν το κάλεσμα της Ομορφιάς. Η ανάσταση του πνεύματος μπορεί να σημαίνει όχι μόνο ένα διαδοχικό βήμα στην κατεύθυνση της ενσάρκωσης, αλλά και μια μαγνητική μετουσίωση στη ζωή. Η αφύπνιση του ανώτερου Μάνας μπορεί να ονομασθεί εκδήλωση της φαντασίας. Πόσο απαραίτητο είναι να αγωνιζόμαστε προς αυτές τις επιβεβαιώσεις των ανώτερων εκπορεύσεων που μπορούν να αφυπνίσουν τις ανώτερες εκδηλώσεις του Μάνας! Ο άνθρωπος δεν μελετάει τα βάθη της καρδιάς του, ενώ τόσο μεγάλα και ισχυρά μορφότυπα μπορούν να βρεθούν στα βάθη της καρδιάς! Αλλά οι άνθρωποι αποφεύγουν κάθε υπόδειξη ενδοσκόπησης, αποκαλύπτοντας μόνο την επιφάνεια του εαυτού τους και καταπιέζοντας ένα τέτοιο πλήθος συσσωρεύσεων διαφόρων πνευματικών εμπειριών!


* Η σύνθεση της αύρας είναι πολύ περίπλοκη. Σε αυτήν εισδύουν φυσικές και ψυχικές εκπορεύσεις. Κάθε παρόρμηση ή σκέψη αντανακλάται μέσα της. Κάθε έφεση παράγει τη φανερή της εκπόρευση. Αλλά στη μελέτη της αύρας θα είναι αναγκαίο να διακρίνουμε λεπτοφυώς μεταξύ δύο τύπων εκπορεύσεων που αντιστοιχούν στους δύο Κόσμους.. Κατά τη διάρκεια των ασθενειών είναι επίσης αναγκαίο να μελετώνται προσεκτικά οι ακτινοβολίες που μπορεί να είναι αποτέλεσμα του Πύρινου Κόσμου. Έτσι, όταν Εμείς ασχολούμεθα με τις αύρες, είναι αναγκαίο να λαμβάνουμε υπόψη το λεπτοφυές σώμα που εκπέμπει ακτίνες από τα κέντρα προς την επιφάνεια της περιβάλλουσας αύρας. Η δημιουργικότητα του πνεύματος ειδικά, μπορεί να αντανακλάται πάνω στην αύρα. Πράγματι, όλα τα ρευστά έχουν τα επίπεδά τους, που είναι άκρως ενδεικτικά για πολλές επιστημονικές έρευνες. Παρόμοια είναι πολύ σημαντικό να ερευνώνται τα άκρα, γιατί ο μαγνήτης των άκρων, των δακτύλων, των ποδιών και οι ακτινοβολίες των ματιών μπορούν να παράγουν έναν ισχυρό συνδυασμό για την ενοποίηση του προσωπικού μαγνητισμού με εκείνον της γης και των στοιχείων.


* Κάθε Εποχή αφήνει το αποτύπωμά της στην Αιωνιότητα. Αυτά τα εκδηλωμένα κατάλοιπα του χρόνου είναι τόσο ζωτικά όσο και η ίδια η ζωή. Κάθε Εποχή αφήνει την ηχώ της, σα μια επανάληψη των διαστημικών αρχείων. Αλλά ποτέ τα αρχεία δεν εκδηλώνουν επανάληψη, γιατί σ'αυτά προστίθενται πάντα νέες ενέργειες και νέες αποφάσεις. Μπορεί να επιβεβαιωθεί μια ταυτοσημότητα χρόνου, αλλά η ανασύνθεση του πλανήτη έχει τους δικούς της νέους μοχλούς και μέσα στην αλλαγή εισέρχονται νέες ενέργειες. Έτσι έπεσε η Βαβυλώνα, έτσι έπεσε η Ρώμη, έτσι η άμμος κάλυψε πολιτισμούς και νερά καταβύθισαν αυτοκρατορίες. Αλλά για την αλλαγή του Κύκλου, μας προσεγγίζει η πιο πύρινη και η πιο μεγάλη καταστροφή και δημιουργία. Το διάστημα είναι πλήρες πύρινων ενεργειών για την αναδιοργάνωση.


* Οι αδυναμίες της ανθρωπότητας συνδέονται με τις ψυχικές συνθήκες. Κάθε ατέλεια του ανθρώπινου πνεύματος δηλητηριάζει επίσης το φυσικό κόσμο. Να μην εκπλήσσεστε που υπάρχουν πνευματικές και σωματικές μάστιγες που είναι εξίσου μολυσματικές, όσο και διαστημικές. Πράγματι, η ατμόσφαιρα που περιβάλλει τον πλανήτη είναι γεμάτη από ολολυγές ατέλειας. Και οι αύρες του ανθρώπινου είδους είναι τόσο μολυσμένες, φυσικά και πνευματικά, που μόνο μια πύρινη κάθαρση μπορεί να φέρει σωτηρία. Ημίμετρα δεν φέρνουν εξαγνισμό, συνεπώς πρέπει να συνηθίσει κανείς στη σκέψη ενός ισχυρού εξαγνισμού, γιατί το στερέωμα έχει ανάγκη αυστηρών μέτρων. Ορθά είπε η Ουρ, ότι μια αγνή εκδήλωση καμιά φορά πρέπει να καλυφθεί εν μέρει με ένα βρώμικο μανδύα, γιατί μόνο έτσι μπορούν οι σπινθήρες να πιάσουν. Έτσι, η ανθρωπότητα πρέπει να εξιλεωθεί για όλα της τα γεννήματα και όλα τα ανοσιουργήματα, που έχουν τόσο βαθιά ριζώσει μέσα στη συνειδητότητα.


* Στην κάμινο της ζωής πολλές αντιλήψεις πρέπει να μετουσιωθούν. Τόσες πολλές επιστρώσεις έχουν εναποθετηθεί πάνω στις λεπτοφυέστατες έννοιες, ώστε το Πύρινο Βάπτισμα πρέπει αληθινά να εφαρμοσθεί στον πλανήτη. Γύρω από τις έννοιες των Πύρινων Εικόνων έχουν συγκεντρωθεί αυτές οι φαντασιώσεις που βρίσκονται κοντά σε ένα χαμηλό πνεύμα. Δεν δίδαξαν έτσι οι Μεγάλοι Διδάσκαλοι. Δεν έζησαν έτσι οι Μεγάλοι Διδάσκαλοι. Δεν περπάτησαν έτσι οι Μεγάλοι Διδάσκαλοι. Αληθινά όχι έτσι, όπως επιμένουν οι άνθρωποι. Οι Πύρινες Εικόνες πρέπει να πάρουν σχήμα με μορφή αρμόζουσα και κατάλληλη γι Αυτούς, συνεπώς, η διάδοση της Διδασκαλίας πρέπει φλογερά να συμβαδίσει με μια αποσαφήνιση των μεγάλων Μορφών. Η δημιουργικότητα της αληθινής αγωνιστικότητας θα προσδώσει εκείνα τα νέα βήματα που θα δώσουν στον Κόσμο την ανάσταση του πνεύματος.


* Η μαγνητική έλξη της αύρας ποικίλλει πολύ, ανάλογα με το συνδυασμό των εκδηλώσεων των διαφόρων εντάσεων. Η συνείδηση φλογίζει τη δύναμη της αύρας. Όταν η συνείδηση διαποτίζεται από τους ανώτερους αγώνες, όταν κατευθύνεται στην ανώτερη δημιουργικότητα, ο μαγνήτης της αύρας αυξάνεται χίλιες φορές. Όταν το πνεύμα προσβλέπει στην Ανώτερη Πηγή, ο μαγνήτης της αύρας επιβεβαιώνεται στη δύναμή του. Κάθε υψιπετής αγωνιστική προσπάθεια, προσδίδει ένα ίζημα, εκδηλώνοντας την πληρότητά του για κάθε δράση. Κάθε πύρινη μεταφορά προσδίδει στην αύρα μια ισχυρή ιδιαίτερη έλξη που επιβεβαιώνεται αμετάκλητα σαν η βάση της ανώτερης δράσης. Η έλξη των μαγνητικών κυμάτων ασκεί την επιρροή της σε μεγάλες αποστάσεις και οι αποστολές του πνεύματος μπορούν ιδιαίτερα να προσελκυσθούν στις πλησιέστερες αύρες. Η δημιουργικότητα του πνεύματος δρα μέσω αυτών των πύρινων μαγνητών.


* Αν και μόνο ήταν δυνατόν να δει κανείς με γυμνό οφθαλμό τις διαδικασίες που, κατά τις διάφορες μεταστοιχειώσεις και λειτουργίες των κέντρων, λαμβάνουν χώρα πάνω στην αύρα που περιλαμβάνει τον άνθρωπο! Κάθε κραδασμός των εσωτερικών πυρών διαποτίζει το γύρω διάστημα με πυρ. Κάθε κραδασμός γεμίζει το χώρο είτε με εξαγνιστικές εκφορτίσεις είτε με εκφορτίσεις δημιουργικών σπινθήρων. Οι ανεκδήλωτες ενέργειες έλκονται σε αυτές τις εκφορτίσεις. Οι πύρινες ακτινοβολίες των κέντρων διαποτίζουν και εντείνουν όλες τις συνορεύουσες σφαίρες. Κατά τις αποστολές πύρινης ενέργειας το πνεύμα μετουσιώνει επίσης ολόκληρο το διαστημικό χώρο στο διάβα του. Ας στρέψουμε την προσοχή μας στο μέγα εργαστήριο του πνεύματος που δημιουργεί λεπτοφυείς ενέργειες.


* Έχει επιβεβαιωθεί πως είναι δυνατόν να αντλήσουμε αίμα από κάθε πράγμα στη Φύση. Ο Κόσμος ενδοφέρει τόσο εκτεταμένες σπερματικές δυνάμεις, ώστε πρέπει κανείς να διεισδύσει και να απορροφήσει την έννοια αυτής της μεγάλης αρχής. Έχοντας συνηθίσει τους φυσικούς ορισμούς, ο άνθρωπος εφαρμόζει όλους τους τύπους στο φυσικό πεδίο αλλά εκείνο που απαιτείται είναι να διορθωθεί αυτή η διαστρέβλωση και να ανανεωθεί η αλήθεια, με την επιστροφή σε μια συνειδητή χρήση των ανώτερων εννοιών. Δεν πρόκειται για αίμα που μπορούμε να στύψουμε από μια πέτρα, αλλά για έναν σπινθήρα του Φοχάτ, που ζει μέσα σε κάθε τι και εμψυχώνει κάθε τι στη Φύση. Και στον πνευματικό Κόσμο ισχύει ο ίδιος νόμος.


* Έτσι, κάθε ένα από τα κέντρα της Ουρ, είναι τόσο ευαίσθητο στις καταστροφές. Γι αυτό η καρδιά απορροφά όλες τις ενέργειες σα διαστημική χοάνη, αισθανόμενη κάθε κραδασμό. Συνεπώς, η ηλιοπρεπής καρδιά συμβάλλει στον εξαγνισμό του διαστήματος. Η ορμητική καρδιά προχωράει να συναντήσει κάθε πύρινη ενέργεια μεσοδρομίς. Αυτή η ορμητικότητα γίνεται δυνατή μόνο μέσω πύρινης αυτοδράσεως, που επιτυγχάνεται σε ένα ανώτερο σκαλοπάτι της πύρινης μετουσίωσης. Γι αυτό κάθε κοσμικός κραδασμός γίνεται αισθητός με τόση οξύτητα. Όταν Εμείς μιλάμε για σεισμούς δεν πρέπει να αναμένει κανείς εξωτερικές εκδηλώσεις. Πρέπει πρώτα από όλα να έχει κατά νου αυτούς τους σεισμούς που λαμβάνουν χώρα στα βάθη. Γι αυτό αυτοί οι πόνοι που γίνονται τόσο βαθιά αισθητοί από τα κέντρα, έχουν σχέση με τα βάθη της Γης. Έτσι, η ηλιοπρεπής καρδιά αισθάνεται όλες τις πύρινες εκδηλώσεις.


* Ο δεσμός ανάμεσα στα φυσικά και τα αστρικά κέντρα διαποτίζεται από εντατικοποιημένη μετουσίωση κατά τη διάρκεια της ζωής. Οι λειτουργίες και στα δύο πεδία εμφανίζουν ενότητα, ενω η διάκριση συνίσταται στην ανεξάρτητη δραστηριότητα που εκδηλώνεται από τα κέντρα κάθε πεδίου. Τα μετουσιωμένα κέντρα εντατικοποιούν τα κέντρα του λεπτοφυούς σώματος. Αλλά ταυτόχρονα, ενώ τα κέντρα μοχθούν με πύρινη ένταση στο γήινο πεδίο, τα αστρικά κέντρα έχουν μια ευκαιρία να ωθήσουν το λεπτοφυές σώμα προς τον Πύρινο Κόσμο. Μια αίσθηση πόνων εκδηλώνονται στο αστρικό και το νοητικό πεδίο, αλλά μόνο στην αρχή της ανόδου. Μετά από αυτό, κάθε κέντρο, ενώ διατηρεί τη σύνδεσή του με το φυσικό σώμα, μπορεί να λειτουργεί εντατικοποιημένο σε άλλες σφαίρες. Επακολουθεί ένας χωρισμός των σωμάτων, που ελευθερώνει το λεπτοφυές σώμα από τους πόνους. Οι φυσικοί πόνοι τότε αντιστοιχούν προς τη δημιουργική ένταση των αστρικών κέντρων.


* Η τρομακτικότερη καταστροφική πληγή της ανθρωπότητας είναι η στενή κοσμοθεώρησή της. Οι καλύτεροι άνθρωποι νομίζουν ότι η υιοθέτηση του ορίζοντά τους είναι το βασικό κλειδί για τη σωτηρία του Κόσμου, αλλά η εικόνα τους για τον Κόσμο δεν φθάνει μακρύτερα από τα σύνορα του φυσικού κόσμου. Οι εκπρόσωποι της εκκλησίας υπόσχονται στους ανθρώπους τη σωτηρία της ψυχής, αλλά δεν φθάνουν πέρα από το φυσικό κόσμο. Οι εθνικοί ηγέτες κατευθύνουν τη σκέψη των λαών τους προς την αναδιοργάνωση, αλλά δεν οδηγούν μακρύτερα από τις κατώτερες σφαίρες. Έτσι, μπορεί κανείς να απαριθμήσει όλους τους βαθμούς της ανθρώπινης ηγεσίας και να γεμίσει με τρόμο για την τυφλή στενωπό μέσα στην οποία έχει μπει η ανθρωπότητα. Αληθινά, μόνο η αναδόμηση του Κόσμου και η αναγέννηση της συνειδητότητας μπορούν να αφυπνίσουν τις ενέργειες που χρειάζονται για τη διατήρηση του πλανήτη.


* Τα σώματα μετουσιώνονται καθένα σύμφωνα με την ουσιαστική του φύση. Ακριβώς όπως το φυσικό σώμα μετουσιώνει και εξευγενίζει το αίμα σε έναν εξελικτικό βαθμό, έτσι το λεπτοφυές σώμα μετουσιώνει την αντίστοιχή του ουσία. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να παρατηρηθεί ο δεσμός ανάμεσα σε αυτές τις διαδικασίες, γιατί στη διαδικασία μετουσίωσης των σωμάτων επιτυγχάνεται μια συσχέτιση, που πύρινα συνεργάζεται με το διάστημα. Ενώ στην αρχή της διαδικασίας της μετουσίωσης το φυσικό σώμα εντείνει τα κέντρα του λεπτοφυούς σώματος, μετά τον κορεσμό των κέντρων με πυρ, το λεπτοφυές σώμα υπερέχει έναντι του φυσικού. Αυτή η πύρινη διαδικασία μεταγγίζει ψυχική ενέργεια από σώμα σε σώμα. Η δύναμη του λεπτοφυούς σώματος εκπροσωπεί μια πανάκεια επί του φυσικού πεδίου. Πράγματι το συναίσθημα της μετουσίωσης διαφέρει επί του φυσικού και λεπτοφυούς πεδίου, γιατί οι αισθήσεις εξαρτώνται από την ένταση των σφαιρών. Ο εξαγνισμός της ύλης και του πνεύματος λαμβάνει χώρα, παρόμοια, μόνο μέσω των πύρινων ενεργειών και των κέντρων, εντατικοποιημένων σε διαστημικό εξιλασμό.


* Πράγματι, η άβυσσος της ακατανοησίας είναι η ατραπός την οποία διαβαίνει τώρα η ανθρωπότητα. Αληθινά, η σύγχρονη σκέψη είναι ο διώκτης των ψυχικών ερευνών. Και όμως, πόσο μακρύτερα και βαθύτερα είναι δυνατόν να φθάσει κανείς γνωρίζοντας τη διαίρεση και τη σύνδεση μεταξύ των τριών σωμάτων. Γιατί, αν το φυσικό σώμα έχει ήδη σχηματισθεί, το αστρικό έχει σχεδόν σχηματισθεί και το λεπτοφυέστατο νοητικό σώμα έχει σχηματισθεί μόνο στους εκλεκτούς. Αλλά εκείνοι που έχουν μυηθεί στις ανώτερες πύρινες ενέργειες και που γνωρίζουν την πύρινη μετουσίωση των κέντρων, μπορούν να επιβεβαιώσουν τις πύρινες εκδηλώσεις. Όλες οι άλλες εκδηλώσεις πρέπει να διαιρεθούν σε δύο κατηγορίες. Η πρώτη όπου το πνεύμα δεν μπορεί να διασχίσει την άβυσσο γιατί το νοητικό σώμα δεν έχει ακόμη επαρκώς σχηματισθεί, έτσι το πνεύμα δεν μπορεί να εμφανισθεί πέρα από τα όρια των κατώτερων πεδίων. Η άλλη κατηγορία, είναι όταν ένα κέντρο εκδηλώνεται μερικώς. Πρέπει επίσης να θυμάται κανείς ότι ο Πύρινος Κόσμος είναι απρόσιτος σε ένα πνεύμα, ενόσω τα ανώτερα κέντρα δεν έχουν αρχίσει να μετουσιώνονται.


* Η δεκτικότητα στις λεπτοφυείς ενέργειες συνοδεύεται πάντοτε από εκλέπτυνση του οργανισμού. Πέραν τούτου, πρέπει να θυμάται κανείς ότι η συνείδηση βοηθά πρώτα από όλα, γιατί οι λεπτοφυείς ενέργειες μπορούν να γίνουν αντιληπτές μόνο μέσω εκλέπτυνσης του οργανισμού. Αυτή η αρχή πρέπει να γίνει εντελώς κατανοητή, γιατί συνήθως το αποτέλεσμα είναι ένα μείγμα αντιλήψεων. Και αυτή η παρανόηση και η σύγχυση οδηγεί σε πολύ επικίνδυνα λάθη. Κατά τον εξαγνισμό της συνειδήσεως είναι πολύ απαραίτητη να διακρίνει κανείς αυτές τις διαδικασίες, γιατί οι άνθρωποι έχουν πάντα μια προδιάθεση προς τον πνευματισμό παρά προς τις πύρινες ενέργειες. Το πνεύμα που πέφτει σε αυτή την ακρότητα μπορεί να βρεθεί τόσο περικυκλωμένο από ψυχικά ρευστά, ώστε να μην μπορεί να επιτύχει, παρόλο τόσο το επιθυμεί, να περιβληθεί από άλλες, ανώτερες ενέργειες.


* Ο κρύσταλλος της ψυχικής ενέργειας μπορεί, κατά ένα τρόπο να ωχριάσει στη διάρκεια μεγάλων εντάσεων. Αλλά αυτή η προσωρινή κατάσταση δε σημαίνει σβήσιμο, γιατί ενώ υπάρχει συμπίεση εκ των έξω, υπάρχει η φλόγα του πνεύματος, γιατί το δυναμικό του κρυστάλλου, κατά ένα τρόπο, εκδηλώνεται στο πυρ που αναλάμπει από το ίδιο το σπέρμα του πνεύματος. Η ψυχική ενέργεια προσδίδει επίσης μορφή στο λεπτοφυές σώμα. Όταν η ψυχική ενέργεια συμπιέζει μια ενέργεια, τότε εκείνη η ενέργεια αντίστοιχα συμπιέζει το λεπτοφυές σώμα. Η ενορακοή μέσω πυράκτωσης εξαρτάται από την κατάσταση της ψυχικής ενέργειας. Αληθινά είναι απαραίτητο να αποδίδεται προσοχή σε κάθε ξόδεμα ψυχικής ενέργειας, γιατί πρέπει να θυμάται κανείς ότι αυτή η ίδια η πηγή της ψυχικής ενέργειας δημιουργεί σε αποστάσεις και σε όλα τα πεδία.


* Οι πνευματικές εκστάσεις ή η ξαφνική δυστυχία είναι εξίσου αποτελεσματικές στο να ωθούν τη ροή της ψυχικής ενέργειας. Αυτή η εκδήλωση είναι εύκολα κατανοητή κατά τις πνευματικές εκστάσεις, αλλά κατά τη δυστυχία πολλές λεπτοφυείς αιτίες μπορούν να γίνουν επίσης αντιληπτές. Σε στιγμές σύγχυσης, ασφαλώς, η ψυχική ενέργεια δεν μπορεί να συμπυκνωθεί ώστε να αρχίσει να δρα. Αλλά με την τόλμη του πνεύματος η ψυχική ενέργεια μπορεί να ξεσπάσει σα μια ισχυρή φλόγα, σχηματίζοντας τρόπον τινά, μια ασπίδα κατά του παρεισφρέοντος κακού. Μπορεί κανείς να εξασκηθεί σε αυτές τις συγκεντρώσεις ψυχικής ενέργειας και να ανακαλύψει ότι η τεταμένη θέληση είναι ικανή να συμπυκνώσει το απόθεμά της. Η δειλία μπορεί πράγματι μόνο να σβήσει το απόθεμα της ψυχικής ενέργειας. Συνεπώς, αναπτύξτε ένα απόθεμα ψυχικής ενέργειας και οξύνετε την τόλμη, γιατί σε αυτή την πηγή ενυπάρχει τόση πολλή δύναμη!


* Δεν μπορεί να μελετηθεί ο Πύρινος Κόσμος χωρίς έρευνα της συμπεριφοράς του ανθρώπου σε στιγμές της λεγόμενης δυστυχίας. Το πνεύμα που έχει υποστεί προετοιμασία λέει: Θα νικήσουμε, και φορά την πύρινη αρματωσιά του. Αλλά ο αδύνατος και πνευματικά αξιολύπητος είναι απογοητευμένος και έτσι υφίσταται μεγάλη μόλυνση. Μη νομίσετε ότι αυτή η απλή αλήθεια δεν πρέπει να επαναλαμβάνεται, η πλειονότητα των ανθρώπων τη χρειάζεται.


* Το μεγαλείο του Σύμπαντος συνειδητοποιείται τόσο λίγο. Στην καλύτερη περίπτωση οι άνθρωποι μιλούν για τη θέρμη του ήλιου. Αλλά το ηλιακό σύστημα είναι μέσα στο Σύμπαν σαν ένα άτομο μέσα στον ήλιο!


* Υπάρχει μεγάλη παρανόηση γύρω από την ιδέα του πύρινου χαρακτήρα των πράξεων. Οι άνθρωποι νομίζουν πως η φλογερότητα βρίσκεται στις παράφορες οχλοβοές και τις κινήσεις, αλλά στην πραγματικότητα, το Πυρ εκφράζεται εντελώς διαφορετικά, θυμηθείτε πώς η έκφραση και η εκπλήρωση ορισμένων ευχών δεν συμφωνούσε καθόλου με την τραχιά ανθρώπινη κατανόηση. Η πιο θορυβώδης και δακρύβρεχτη επιθυμία δεν εκπληρώθηκε, αλλά η γαλήνια σκέψη έτυχε εκπλήρωσης. Ο Πύρινος Κόσμος είναι πολύ απομακρυσμένος από τις γήινες απαιτήσεις. Το στοιχείο του Πυρός είναι τόσο λεπτοφυές που συμφωνεί με την ενέργεια της σκέψης. Μια λέξη μπορεί κιόλας να εμποδίσει την πρόσβαση του Πυρός. Συνεπώς, οι αρχαίες επικλήσεις βασίζονταν στο ρυθμό και μόνο αργότερα, με την πάροδο του χρόνου, διαστρεβλώθηκαν με κραυγές και στεναγμούς. Εκείνο που υποδεικνυόταν ήταν η προσευχή της καρδιάς. Μπορεί κανείς να ενωθεί πιο γρήγορα με το ύψιστο Πυρ μέσα στη σιωπή παρά με μια λεκτική αίτηση.


* Η πύρινη αντίληψη οδηγεί στην απλοποίηση της ίδιας της ουσίας της γήινης ζωής. Έτσι ήταν όταν το Πυρ άρχισε να συμπυκνώνει τις εκδηλωμένες μορφές. Παρόμοια, μάθετε να κατανοείτε τις αναφορές στην αμφίδρομη κατάσταση: το πύρινο μέσα στο πυκνό, το πυκνό μέσα στο πύρινο.


* Μπορεί ένας άξιος άνθρωπος να συναντήσει στο μονοπάτι έχιδνα ή σκορπιό ή ταραντούλα; Πράγματι μπορεί. Όσο μακρύτερο το μονοπάτι τόσο περισσότερες οι συναντήσεις. Η διαφορά βρίσκεται απλά σε αυτό, ότι ο λιπόψυχος μπορεί να τσιμπηθεί, αλλά ο θαρραλέος όχι. Έτσι, ας μη θεωρούμε ότι οι καλύτεροι αγγελιαφόροι δεν θα σημαδευτούν από τις σκοτεινές οντότητες. Ας ανακαλέσουμε στο νου όλα τα παραδείγματα.


* Ο Κόσμος τρέμει. Πάλι τα βάθη της θάλασσας είναι ανήσυχα. Αλλά αυτά τα βάθη δεν λαμβάνονται υπόψη. Πλησιάζουν οι ημερομηνίες που θα φέρουν πολλές υποθαλάσσιες μετατοπίσεις, αλλά δεν είναι συνηθισμένο να σκέπτεται κανείς αυτές τις διαδικασίες. Αν οι άνθρωποι γνώριζαν πώς να σκέπτονται για τα στοιχεία και τις υπερκόσμιες Σφαίρες, η σκέψη τους θα στρεφόταν πιο εύκολα στις θεμελιακές αρχές. Γιατί μόνο λίγοι μπορούν να σκέπτονται το πιο ουσιαστικό;


* Είναι σημαντικό να κατανοηθεί σε ποιά έκταση η συνείδηση των ανθρώπων έχει απολιθωθεί. Συνεπώς, μην της δίνετε τροφή που δεν μπορεί να αφομοιώσει. Πλάι στο δύσκολο δώστε και το εύκολο, διαφορετικά οι άνθρωποι δεν θα ακούσουν. Τα γράμματα του Διδασκάλου είναι αναπόφευκτα ποικίλα, γιατί απευθύνονται σε διαφορετικές συνειδήσεις. Τούτο δεν συνιστά αντίφαση, αλλά απλώς τον άριστο τρόπο. Έτσι, συνηθίστε να αντιμετωπίζετε προσεκτικά τις συνειδήσεις, όπως τη φωτιά.


* Πρέπει να μελετηθούν οι ψυχικές δυνάμεις σε διαφορετικές καταστάσεις. Καμιά φορά μια πλήρης ανάπαυση είναι χρήσιμη, αλλά συχνά η ένταση είναι αναγκαία για να επιτευχθεί μια εκδήλωση. Δεν είναι χωρίς λόγο που υποδεικνύονταν διάφορες γονυκλισίες στα μοναστήρια. Παρόμοια, από τη βαθιά αρχαιότητα είναι γνωστή η αξία της σιωπής. Πρέπει να κατανοηθεί ευρέως πώς ο πυκνός Κόσμος υπηρετεί το Λεπτοφυή.


* Είναι και δύσκολο και εύκολο να φαντασθεί κανείς τον Πύρινο Κόσμο. Δεν υπάρχει ασυνέχεια ανάμεσα στους Κόσμους. Ο Λεπτοφυής Κόσμος έχει την ίδια σχέση με τον Πύρινο όπως ο πυκνός με το Λεπτοφυή. Πλάι στις ορατές εκδηλώσεις μπορούν να υπάρχουν αόρατες προσεγγίσεις. Παρόμοια στο γήινο Κόσμο καμιά φορά μόνο ο παλμός της καρδιάς υποδηλώνει την παρουσία μιας λεπτοφυούς ύπαρξης. Ο οφθαλμός πολύ σπάνια παρατηρεί, τρόπον τινά, ορισμένες αστραπές, αποδίδοντάς τες συνήθως σε σύμπτωση. Παρόμοια, στην περίπτωση των σπανιότατων πνευματικών ανθρώπων, είναι δυνατόν να παρατηρηθεί ένα είδος διαδήματος φωτός επάνω από το κεφάλι τους. Μια τέτοια εκδήλωση είναι πολύ σπάνια και υποδηλώνει τον κρύσταλλο της πνευματικότητας. Η ίδια η αύρα μοιάζει να περιτυλίγεται σε ένα δακτύλιο. Γι αυτό η αρχαία ιδέα του στέμματος, ως σημείου διάκρισης είχε βαθειά σημασία. Δεν πρέπει να εκπλήσσεται κάποιος γιατί οι λεπτοφυείς εκδηλώσεις μπορούν να γίνουν εμφανείς στις πιο δύσκολες ώρες. Oι Νόμοι του Πύρινου Κόσμου είναι άρρητοι.



Διδάσκαλος Μορύα

Τετάρτη, 16 Νοεμβρίου 2011

O


Ω Θείε Εαυτέ! Ω Ζωντανέ Κύριέ Μου!
Αυτόφωτη φλόγα, γεννημένη από το Επέκεινα!
Άμωμε Θεέ! Γρήγορη γλώσσα φωτιάς,
Αναμμένη από αυτό το απροσμέτρητο φως,
Το απεριόριστο, το αμετάβλητο.
Παρουσιάσου, Θεέ μου, εραστή μου, πνεύμα της καρδιάς μου,
Καρδιά της ψυχής μου, λευκή παρθένα της Αυγής,
Βασίλισσα κάθε τελειότητας, παρουσιάσου
Από το κατοικητήριό Σου πέρα από τη Σιωπή
Σε μένα το φυλακισμένο, σε μένα το θνητό,
Τον ενταφιασμένο στον πηλό.
Παρουσιάσου σε μένα,
Μΰησε την αφυπνισμένη ψυχή μου. Πλησίασε
Και ας λάμψει η δόξα της Θεότητάς Σου
Μέχρι τη γη, το υποπόδιο Σου...

Συ Βασιλικέ Άγγελε της Ανώτερης Θέλησής μου,
Σχημάτισε στο πνεύμα μου μία ευγενέστερη φωτιά Του Θεού,
για να κατανοήσω περισσότερο
Την ιερή αγνότητα της Θείας Σου Ουσίας!
Ω Βασίλισσα, ω Θεά της ζωής μου,
Αγέννητο φως, λαμπρέ σπινθήρα Του Παντός!
Ω Αγία, αγία Σύζυγε
Της θειότερης σκέψης μου, παρουσιάσου, λοιπόν,
και εκδηλώσου στο λάτρη Σου...

Αληθινέ μου Εαυτέ! Παρουσιάσου, ω Λαμπρέ,
Περιβεβλημένος τη δόξα του Αγίου Τόπου
Από όπου Σε κάλεσα. Παρουσιάσου σε μένα
Και διαπέρασε την ύπαρξή μου, έως ότου η όψη μου
Να λάμψει από το φως Σου, έως ότου το μέτωπο μου
Να λάμψει με το άστρο Σου, έως ότου η φωνή μου
Να φτάσει το Ανείπωτο.
Παρουσιάσου, λοιπόν,
Και κάνε με ένα μαζί Σου. Ώστε όλη η ζωή μου
Να αστράψει με την άγια επιρροή Σου
Για να βρεθώ άξιος στο τέλος
Να θυσιάσω ενώπιον του Αγίου...

Άκουσέ με!
Εστεμμένε με αστρόφως, με σμαραγδένια φτερά
Πλατυτέρα από τον Ουρανό! Ω βαθΰ γαλάζιο
Της υδάτινης Αβύσσου! Ω Συ φλόγα
Που διασχίζεις τα σπήλαια της νύχτας
Με γλώσσες που αναπηδούν από το απροσμέτρητο,
Μέσα από τους ανεκδήλωτους αστραφτερούς γκρεμούς
Ως το ανείπωτο! Ω Χρυσέ Ήλιε!
Παλλόμενη δόξα του ανώτερου Εαυτού μου!
Άκουσα τη φωνή Σου να αντηχεί στην Άβυσσο:
"Είμαι το μοναδικό Ον στο βάθος
Του Σκότους. Ας σηκωθώ και ας ετοιμαστώ
Να τραβήξω την ατραπό του Σκότους. Και έτσι
Μπορεί να φτάσω στο φως. Γιατί από την Άβυσσο
Ήλθα, πριν τη γέννησή μου. Από το σκοτάδι
Και από τη σιωπή ενός πρωταρχικού ύπνου!"

Και Αυτός, Η Φωνή των Αιώνων, μου απάντησε και είπε:
"Ιδού! Είμαι Αυτός που δημιουργεί
Στο Σκοτάδι! Παιδί της Γης! Το φως φαίνει
Εν τη σκοτία, και η σκοτία ου κατέλαβεν
Τις ακτίνες του μυητικού φωτός!"

...Μη με εγκαταλείπεις
Ω Αγιο Πνεύμα! Έλα να με παρηγορήσεις,
Να με τραβήξεις και να με κάνεις να εκδηλωθώ
Ως Όσιρις στον κόσμο που θρηνεί.
Για να Ανυψωθώ στο Σταυρό του Πόνου
Και της θυσίας, για να τραβήξω όλους τους ανθρώπους
Και κάθε σπόρο ζωντανής ΰλης
Μαζί μου,
προς το άρρητο Βασίλειο του Φωτός!
Ω αγία, αγία Βασίλισσα,
Ας με σκεπάσουν οι πλατιές φτερούγες Σου!...

Εγώ ειμί η Ανάστασις και η Ζωή,
Ο συμφιλιωτής του Φωτός και του Σκότους,
Είμαι ο Σωτήρας από την θνητότητα,
Είμαι η Δύναμη εκδηλωμένη στην Ύλη.
Είμαι η Θεότητα εκδηλωμένη στη σάρκα.
Βρίσκομαι ψηλά, μεταξύ των Αγίων.
Είμαι τελείως εξαγνισμένος μέσω του πόνου.
Ολοκληρωτικά τέλειος στη μυστική θυσία,
Και με τη γνώση του Εαυτού μου έγινα
Ένα με τους Αιώνιους Κυρίους της Ζωής.
"Δοξασμένος μέσω δοκιμασίας" είναι το Όνομά μου
Λυτρωτής της Ύλης" είναι το Όνομά μου...
Βλέπω το Σκοτάδι να πέφτει σαν αστραπή!
Βλέπω τους Αιώνες να κυλούν σαν χείμαρρος
Δίπλα μου. Και πετάω από πάνω μου
Τα σφιχτά ενδύματα του Χρόνου.
Ο τόπος μου είναι Στην Άβυσσο, πέρα από τα Άστρα και τους Ήλιους.
Εγώ ειμί η Ανάστασις και η Ζωή.
Άγιος είσαι Συ Κύριε του Σύμπαντος!
Άγιος είσαι Συ που δε Σε έπλασε η Φύση!
Άγιος είσαι Συ Απέραντε και Ισχυρέ!
Ω Κύριε του Σκότους και ω Κύριε του Φωτός!»


Aleister Crowley

Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2011

Χρησιμοποίησε Την Αρχέγονη Σοφία Του Εαυτού, Χωρίς Την Αισθητική Εμπειρία Του Νου


Υπήρχε κάποτε ένας μοναχός, που ρώτησε τον δάσκαλο Φα Γιεν:
- "Ποια μέθοδο πρέπει να χρησιμοποιήσω, προκειμένου να έρθω σε τέλεια αρμονία με το Τάο;"

Ο δάσκαλος τότε απαντώντας στον μοναχό, ρώτησε:
- "Πες μου, εκείνη τη στιγμή, όταν βρήκες τον ίδιο σου τον εαυτό, ήσουν εναρμονισμένος με το Τάο, αδελφέ μου;"

- "Τι πρέπει όμως να γίνει", ήρθε η επόμενη ερώτηση, "όταν και οι έξι αισθήσεις δεν αντιλαμβάνονται τη φωνή της Αλήθειας;"

- "Αυτό μπορεί να συμβεί μόνο αν αναζητάς την Αλήθεια μέσω των αισθήσεων χωριστά και όχι μέσω τις ενοποιημένης αισθητικής εμπειρίας τους".

Σε λίγο ξαναρώτησε τον μοναχό:
-"Λες ότι δεν μπορεί να γίνει μέσω των αισθήσεών σου. Ήταν τα αυτιά σου που δεν μπόρεσαν να ακούσουν την Αλήθεια ή τα μάτια σου που δεν μπόρεσαν να τη δουν; Στην πραγματικότητα, αν η Αλήθεια υπήρχε, πώς φτάνεις στο σημείο να βγάζεις διαφορετικό συμπέρασμα, βάσει της απλής μαρτυρίας των μη δεκτικών αισθήσεών σου; Οι ενάρετοι της παλιάς εποχής συνήθιζαν να λένε: 'Εκείνοι που εγκαταλείπουν όλους τους ήχους και τα χρώματα, αποκτούν όλους τους μυριάδες ήχους και χρώματα. Εκείνοι που απορρίπτουν το όνομα και τη φήμη, αποκτούν αληθινό όνομα και φήμη'. Συνεπώς, θα πρέπει να τελειοποιήσεις τον εαυτό σου στη δική σου πνευματική ζωή, εγκαταλείποντας τα όνειρα για ένα σύντομο και εύκολο δρόμο προς τον Ουρανό. Είναι απαραίτητο να εξετάζεις συνεχώς τον εαυτό σου για όλο το διάστημα των ογδόντα χιλιάδων ενσαρκώσεων, αλλά μια μέρα θα βρεθείς ξανά βυθισμένος στο πρωταρχικό έδαφος της άγνοιας και της αδιαφορίας. Αυτό συμβαίνει επειδή η άγνοια και η αδιαφορία αποτελούν τη βάση της Αλήθειας".

Σχόλιο: Η πρώτη ερώτηση είναι μια ερώτηση σχετικά με εκείνον που αφοσιώνεται στην αναζήτηση του Τάο (Αλήθειας). Έτσι, η ζωή του αποκτά μια ιδιαίτερη ποιότητα και διαφέρει από τη ζωή των άλλων. Ο μοναχός που έκανε την ερώτηση είχε τη λαθεμένη αντίληψη ότι έπρεπε να πάει βαθύτερα μέσα στο δάσος ή στην ερημιά, προκειμένου να αναζητήσει το Τάο και να φτάσει στη Φώτιση. Όμως, το Τάο βρίσκεται παντού, και το καθετί γύρω μας είναι το Τάο. Όταν ο δάσκαλος του Τσαν κοιτάζει ένα βουνό, το βλέπει μόνο ως βουνό. Έχει ειπωθεί: «Το μάζεμα των ξύλων και το κουβάλημα του νερού είναι και τα δυο Τσαν».

Το βαθύτερο νόημα της δεύτερης ερώτησης είναι: πώς θα επιτευχθεί η αρμονία μεταξύ της ευμετάβλητης φύσης των αισθήσεων και της αμετάβλητης φύσης; Συνήθως οι άνθρωποι κάνουν απερίσκεπτες πράξεις στην καθημερινή τους ζωή. Καταλαβαίνουν ότι τα αποτελέσματα αυτών των πράξεων είναι λαθεμένα, αλλά δεν μπορούν να βρουν άλλο τρόπο δράσης. Είναι δύσκολο για τους ανθρώπους να εξετάζουν τον εαυτό τους κάθε μέρα. Μόνο το Τάο δε χρειάζεται να εξετάζει τον εαυτό του. Είναι ο αιώνιος Νόμος του Σύμπαντος και όμως δεν κάνει καμιά διάκριση ανάμεσα στη σοφία και στην ανοησία. Ο συνηθισμένος νους των ανθρώπων έχει μολυνθεί από την εμπειρία των έξι αισθήσεων, που δρουν χωριστά και εξαπατάται από την εξωτερική εμφάνιση όλων των φαινομένων, εμποδίζοντάς τους να δουν την αγνή φύση όλων των ντχάρμα.

Οι έξι αισθήσεις ενώνονται σε μια «οικογένεια», πράγμα που αποδεικνύει το γεγονός της προέλευσής τους από την αγνή φύση του εαυτού. Στο Βιμαλαχίρτι Σούτρα αναφέρεται: «Χρησιμοποίησε την αρχέγονη σοφία του εαυτού, χωρίς να χρησιμοποιήσεις την αισθητική εμπειρία του νου».

Ενώνοντας τις έξι αισθήσεις σε μια οικογένεια, ο δάσκαλος του Τσαν μπορεί να φτάσει στη φωνή της Αλήθειας στιγμιαία. Γι' αυτόν το σύμπαν γίνεται μια αρμονική μονάδα, όπου όλα τα φαινόμενα και τα όντα είναι αλληλεξαρτώμενα.

Με την κατανόηση αυτή, μπορούμε να δούμε πώς ο εγωκεντρισμός είναι αντίθετος προς την αρμονία. Προκειμένου να ζήσει σε αρμονία με τους άλλους, η φροντίδα και η βοήθεια του ατόμου πρέπει να κατευθύνονται προς τους άλλους, και όχι να επικεντρώνονται γύρω από τον εαυτό του.


Κυριακή, 6 Νοεμβρίου 2011

Ο Νόμος των Επτά Θανάτων (Β' μέρος)


Ο Πέμπτος Θάνατος:
Είναι ο θάνατος της Προσωπικότητας. Η Προσωπικότητα όταν μετά τον θάνατο αποσύρεται από το σώμα, συνεχίζει ακόμη να ζει και να λειτουργεί σαν Προσωπικότητα. ΄Ετσι, ο άνθρωπος δεν έχει κατά κανένα τρόπο γίνει σοφότερος και ακόμα "απαντά στο όνομα που έφερε όταν λειτουργούσε μέσα στο σώμα του". Φλέγεται από τις επιθυμίες του στη Κατώτερη Κόλαση μέχρις ότου σβηστούν όλες οι δυνατότητες επιθυμίας. Η επιθυμία τότε παραμένει μόνο σαν αφηρημένη έννοια και είναι μέρος της Ατομικότητας. Ο άνθρωπος τότε πεθαίνει στο επίπεδο των κατώτερων επιθυμιών αλλά συνεχίζει να ζει στο επίπεδο των υψηλότερων.

Στη συνέχεια, μαθαίνει ότι κι αυτές, οι υψηλότερες, είναι πεπερασμένες και θνητές. Ανακαλύπτει ότι και τούτες αποτελούν ένα φράγμα ανάμεσα σε αυτόν και στον Πατέρα του, Του οποίου το πρόσωπο θα μπορούσε να αντικρύσει. ΄Ετσι, επιθυμεί να ξεφύγει από αυτές. Δε θα αγαπάει πια με την προσωπική αγάπη που αγαπά ένα πρόσωπο αλλά με την υψηλότερη εκδήλωση της αγάπης, που η ίδια είναι Αγάπη και δεν αγαπάει πρόσωπο ή πράγμα αλλά είναι μια κατάσταση συνείδησης μέσα στην οποία περιέχονται τα πάντα. Τότε αποζητά την ελευθερία από την κατώτερη αγάπη. Αυτή η επιθυμία για απελευθέρωση από εκείνο που, αν και καλό, είναι πεπερασμένο, προκαλεί τον Πέμπτο Θάνατο, για να γίνει αντιληπτό το καλό που είναι αιώνιο. ΄Ετσι, γεννιέται μέσα του η συνείδηση της Ατομικότητας και ζει στο επίπεδο της, αντιλαμβανόμενος το
"πρόσωπο του Πατέρα του, ο Οποίος βρίσκεται στα Ουράνια".

Αλλά με το ξύπνημα της επιθυμίας, ξανάρχονται τα όνειρα και με τα όνειρα έρχεται ξανά το κάλεσμα στην ύλη. Το Πνεύμα κοιτάζει το πρόσωπο του Πατέρα του μέχρις ότου η συνείδηση κουραστεί από τη λαμπρότητα Του, οπότε κλείνει τα μάτια του και κοιμάται. Και καθώς κοιμάται, ονειρεύεται τις ανεκπλήρωτες επιθυμίες του. ΄Ετσι, γεννιέται ξανά γιατί στο επίπεδο της επιθυμίας έχει τη θέση της και μια κατάσταση συνείδησης. ΄Οπως επιθυμούμε ξαναγεννιόμαστε. ΄Ετσι, κάθε άνθρωπος φτιάχνει το κάρμα του.

Μπορεί κανείς να ρωτήσει, γιατί προκαλεί ο άνθρωπος για τον εαυτό του πόνο και περιορισμούς τους οποίους, φυσικά, δεν επιθυμεί; Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο άνθρωπος δε δρέπει τους καρπούς της φαντασίας του αλλά τους καρπούς της πραγματοποίησης αυτής της επιθυμίας. Του δίνονται τα αποτελέσματα εκείνου που επέτρεψε στον εαυτό του να επιθυμήσει και όχι αυτό καθαυτό που επιθύμησε. Ας δώσουμε ένα παράδειγμα. Ο άνθρωπος που απέκτησε δύναμη, θα αποκομίσει ματαιότητα. Για να αποκτήσει δύναμη, θα έπρεπε να είχε επιθυμήσει τις ιδιότητες που παρέχουν τη δύναμη. Αυτές, ονομαστικά, είναι η ισχύς, η προνοητικότητα και η σοφία. ΄Ετσι, θα έχτιζε για τον εαυτό του τη συνείδηση της δύναμης.

Ο ΄Εκτος Θάνατος: Είναι η έκσταση. Κατά την έκσταση το σώμα κοιμάται αλλά η ψυχή αγρυπνά. Είναι ενεργητική στο δικό της επίπεδο. Μπορεί να λειτουργήσει με το σώμα σαν υπόβαθρο στη σφαίρα των κατώτερων όψεων της, δηλαδή των ενστίκτων. Μπορεί να λειτουργήσει και στη σφαίρα των υψηλότερων όψεων της, με υπόβαθρο τον συγκεκριμένο νου και τα συναισθήματα. Στον φυσιολογικό ψυχισμό, η συνείδηση απεικονίζει τα γεγονότα σε εικόνες στον εσωτερικό κόσμο, σαν σε μαγικό καθρέφτη, όπου οι συνθήκες εστίασης καθορίζονται από τις συγκινησιακὲς καταστάσεις.

΄Οταν ο ψυχισμός εστιάζεται στα ένστικτα και στα πάθη, με υπόβαθρο την ύλη, η συνείδηση μεταφέρεται στο αιθερικό. Αυτό με τη σειρά του αποσύρεται από τον πυκνό φορέα, για να μπορέσει να δράσει σαν φορέας των παράνομων επιθυμιὼν. Τότε, εκδηλώνονται διάφορες μορφές κατώτερης μαγείας, επικίνδυνης και κακής σε όλες τις όψεις της, που υποβιβάζουν την Προσωπικότητα, γιατί ζει τη ζωή της σε σχέση με την ύλη και όχι με το Πνεύμα. Να ζήσεις όλη σου τη ζωή με υπόβαθρό τον Θεό και με μέτρο όλων των πράξεων σου το άνοιγμα του Ουρανού. Να αξιολογείς τις πράξεις σου σε σχέση με τον Κόσμο, ώστε τα αμαρτήματα σου να φαίνονται σοβαρά στα μάτια σου και τα λάθη σου να λιγοστεύουν.

Ο ΄Εβδομος Θάνατος: Είναι η Φώτιση. Στον ΄Εβδομο Θάνατο η συνείδηση αποσύρεται από την Προσωπικότητα και γίνεται ένα με την Ατομικότητα. Τότε ο άνθρωπος αντικρύζει για πάντα το πρόσωπο του Πατέρα του στα Ουράνια, ακόμη και όταν αυτός ο ίδιος παραμένει προσωρινά στη γη. Γι' αυτό τον λόγο, ο φωτισμένος μυημένος διαφέρει από τους άλλους ανθρώπους. Η πλήρης Μύηση είναι ένας ζωντανός θάνατος.

Εκείνοι που επιθυμούν τα πράγματα των αισθήσεων και την περηφάνεια της ζωής, χρησιμοποιούν τις λέξεις
"ζωντανός θάνατος" για να δηλώσουν την πιο τρομερή μοίρα που μπορεί να συμβεί στον άνθρωπο. Αλλά εκείνοι που γνωρίζουν, ξέρουν ότι "ζωντανός θάνατος" σημαίνει ελευθερία του πνεύματος, που κατέρχεται έως το επίπεδο της ύλης. Σημαίνει τη συνείδηση της "Μόνιμης Παρουσίας" στο μέσο της συνείδησης των αισθήσεων. Σημαίνει ότι ο άνθρωπος έχει επίγνωση του Ουρανού, έστω και αν κατοικεί στη γη. Επομένως, ο μυημένος βαδίζει προς τον ζωντανό θάνατο, που είναι ελευθερία, ενώ έχει ακόμα υλικό φορέα, γιατί ο θάνατος καταργεί το Νόμο του Περιορισμού, ελευθερώνει τις δυνατότητες του πνεύματος, δίνει όραση στον τυφλό και δύναμη στον ανίκανο. Εκείνο το οποίο οι άνθρωποι λαχταρούσαν μάταια στη ζωή, το συναισθάνονται στο θάνατο, γιατί ο θάνατος είναι η ζωή και η ζωή είναι θάνατος.

Για τη συνείδηση που έχει πλατύνει περισσότερο τους ορίζοντες της, η μήτρα είναι ένας τάφος και ο τάφος μια μήτρα. Η εξελισσόμενη ψυχή, που έρχεται στη ζωή, αποχαιρετά τους φίλους της που τη θρηνούν. Και αφού πάρει θάρρος και αντικρύσει τη μεγάλη δοκιμασία και παραδοθεί στον πόνο, τότε γεννιέται. Η πρώτη πράξη της ψυχής στη ζωή είναι να αναπνεύσει. Η δεύτερη πράξη της, μαζί με την αναπνοή, είναι να βγάλει μια κραυγή αγωνίας, γιατί ανέλαβε το καθήκον της ζωής με θλίψη. Σκοπός της σε αυτή τη ζωή είναι να κάνει την ίδια τη ζωή υποφερτή. Αλλά όταν μετά τον θάνατο μπαίνει στον τάφο, περνά από μία πύλη που οδηγεί σε μια πλατύτερη ζωή της συνείδησης. Και όταν ο μυημένος περνάει στην πλατύτερη ζωή της συνείδησης, διέρχεται αναγκαστικά από την πύλη που συμβολίζει τον θάνατο. Και με τον θάνατο του στα πράγματα της επιθυμίας, αποκτά ελευθερία και βαδίζει ανάμεσα στους ανθρώπους σα νεκρός. Στον
"ζωντανό θάνατο" (θάνατος εν ζωή), που είναι η ελευθερία του πνεύματος έστω και μέσα στα δεσμά της σάρκας, η ψυχή υπερβαίνει το Νόμο του Περιορισμού. Ο άνθρωπος όντας νεκρός, είναι ελεύθερος. ΄Οντας νεκρός κινείται με δύναμη ανάμεσα σε εκείνους που είναι θαμμένοι στη σάρκα. Και εκείνοι, βλέποντας το Φως που ακτινοβολεί λαμπρά από μέσα του, γνωρίζουν ότι είναι νεκρός, γιατί το Φως δε μπορεί να λάμψει μέσα από το πέπλο της σάρκας. ΄Οσο η συνείδηση είναι ενσαρκωμένη στο σώμα, το Φως δε μπορεί να λάμψει μέσα από αυτή τη συνείδηση. Αλλά όταν η συνείδηση είναι άσαρκη, το Φως λάμπει μέσα από αυτήν. Αν η άσαρκη συνείδηση εξακολουθεί να χειρίζεται το σώμα της, τότε το Φως αυτό θα λάμπει μέσα στον κόσμο της ύλης και θα φωτίζει τους ανθρώπους. Αλλά να θυμάσαι το εξής και να διαλογίζεσαι πάνω σε αυτό: ο φωτισμένος Μυημένος, είναι ένα νεκρός που χειρίζεται το σώμα του για να μπορεί μέσα από αυτό να υπηρετήσει εκείνους οι οποίοι δε μπορούν διαφορετικά να προσεγγιστούν.

Dion Fortune

Σάββατο, 5 Νοεμβρίου 2011

Ο Νόμος των Επτά Θανάτων (Α' μέρος)


Ο Πρώτος Θάνατος: ΄Οταν τέμνονται δύο γραμμές κίνησης, δημιουργείται ένας στρόβιλος. Στη συνέχεια, αυτές οι δύο γραμμές κίνησης αλληλοεξουδετερώνονται και, παύοντας να υπάρχουν σαν κίνηση, γίνονται ένα κέντρο σταθερότητας. Αυτός είναι ο Πρώτος Θάνατος.

Ο Δεύτερος Θάνατος: Η δράση και η αντίδραση είναι ίσες και αντίθετες στο επίπεδο όπου πρωτοεκδηλώνονται. Δρουν, αντιδρούν και συνεχίζουν να εκδηλώνονται σε κυκλική μορφή. ΄Οταν, όμως, περνούν από το ένα επίπεδο στο άλλο, παύουν να εκδηλώνονται πάνω στο προηγούμενο επίπεδο και παίρνουν μια υπόσταση διαφορετικής μορφής στο επόμενο επίπεδο. ΄Οταν αυτή η αλλαγή εξετάζεται από το επίπεδο στο οποίο οι δυνάμεις αυτές εκδηλώθηκαν αρχικά, ονομάζεται θάνατος. Αν πάλι εξεταστεί από το επίπεδο που υποδέχεται αυτές τις δυνάμεις, ονομάζεται γέννηση.

Αν δεις μια εξελικτική αλλαγή από την πιο πρωτόγονη όψη της, θα σου φανεί σαν θάνατος. Αν αντίθετα τη δεις από την πιο εξελιγμένη της όψη, θα σου φανεί σαν γέννηση. Αυτή η γέννηση είναι ο Δεύτερος Θάνατος.

Ας τα ξεκαθαρίσουμε αυτά με ένα παράδειγμα. Η ζωή έχοντας εξελιχτεί σε βαθμό που ξεπερνά την εκφραστική ικανότητα των κατώτερων μορφών (αυτές οι ταπεινές μορφές δε μπορούν πια να την εκφράσουν) δομεί για τον εαυτό της υψηλότερες μορφές. Τα απολιθωμένα υπολείμματα των χαμηλότερων μορφών που έχουν εγκαταλειφθεί, βρίσκονται πια ανάμεσα στα συντρίμμια της ζωής. ΄Εχουν πεθάνει και η φυλή τους εκλείπει. Δεν υπάρχουν πια. Η ίδια η ζωή όμως έχει αναγεννηθεί μέσα σε έναν φορέα υψηλότερου τύπου. Μόνο με την εγκατάλειψη της απλούστερης μορφής μπορεί η ζωή να εισέλθει στην πιο σύνθετη. Εν τούτοις, η συνείδηση που βρίσκεται στο επίπεδο της απλούστερης μορφής, βλέπει αυτή τη μεταμόρφωση σαν τραγωδία, γιατί δε μπορεί να συλλάβει την ανώτερη ζωή και βλέπει να προδιαγράφεται ο θάνατός της. Αντίθετα, η συνείδηση που ανήκει στην ανώτερη ζωή, βλέπει σε αυτή τη "μετακόμιση" τη γέννηση μιας νέας εκδήλωσης και αγαλλιάζει, γιατί βλέπει την πληρέστερη έκφραση των δυνατοτήτων της.

Ο Τρίτος Θάνατος: Κάθε ατομικοποιημένη συνείδηση ζει για να πεθάνει και πεθαίνει για να ζήσει. Μόνο μέσω του θανάτου μπορούμε να δρέψουμε τους καρπούς της ζωής. Βόσκουμε στους αγρούς της Γης και ξαπλώνουμε στους αγρούς των Ουρανών για να αναμασήσουμε την τροφή. ΄Εχει λεχτεί ότι "για μιας ώρας μελέτη, κάνε τρεις ώρες διαλογισμό". Στη διάρκεια της ζωής μελετάμε και στη διάρκεια του θανάτου διαλογιζόμαστε.

Αν απλά "ζεις", όλες οι εμπειρίες σου θα περάσουν μέσα από τη συνείδηση και δε θα αφήσουν παρά μόνο ένα μικρό αποτύπωμα, αφού οι πρώτες λιγοστές εικόνες γεμίσουν όλο τον διαθέσιμο χώρο. ΄Ολα θα είναι συγκεκριμένα, άσχετα και ασύνθετα. Με τον διαλογισμό του θανάτου βγαίνει στην επιφάνεια η αφηρημένη ουσία της ζωής και η θέση των αναρίθμητων συγκεκριμένων εικόνων, παίρνει μία και μοναδική αφηρημένη σύλληψη. Μάθε να εμπιστεύεσαι τον θάνατο. Μάθε να υπολογίζεις τον θάνατο στα σχέδια σου για το μέλλον και να εκτελείς τακτικά την άσκηση κατά την οποία οραματίζεσαι τον εαυτό σου νεκρό, φανταζόμενος πώς θα είσαι τότε. ΄Ετσι, θα μάθεις να χτίζεις τη γέφυρα ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο, ώστε να περάσεις με άνεση σε αυτόν, όταν έρθει η ώρα. Δες τον εαυτό σου σαν πεθαμένο, να συλλογίζεται το πεπρωμένο του. Δες τον εαυτό σου σαν πεθαμένο και συνέχισε το έργο σου από το επίπεδο του νεκρού. ΄Ετσι, θα κτιστεί η γέφυρα που οδηγεί πέρα από το Πέπλο. Ας γεφυρωθεί με αυτή τη μέθοδο το χάσμα ανάμεσα στη λεγόμενη ζωή και το λεγόμενο θάνατο, ούτως ώστε οι άνθρωποι να πάψουν να τον φοβούνται.

Ο Τέταρτος Θάνατος: Το τέσσερα είναι ο συνδετικός αριθμός। Το τέταρτο σώμα, που είναι η υψηλότερη όψη της Προσωπικότητας, τη συνδέει με την Ατομικότητα. Ο Τέταρτος Θάνατος ονομάζεται συνδετικός θάνατος, διδακτικός θάνατος ή διαφορετικά ύπνος. Ο ύπνος είναι μικροσκοπικός θάνατος, ακριβώς όπως ο θάνατος είναι μεγάλος ύπνος. Κάποια γνώση της φύσης του θανάτου, βοηθάει στην ερμηνεία του. Η φύση του θανάτου δεν κατανοείται αρκετά. Οι εντυπώσεις του ύπνου που λαμβάνονται από τη συνείδηση, όταν αυτή βρίσκεται σε εγρήγορση είναι παραπλανητικές. Στον ύπνο, το φυσικό επίπεδο αποχωρίζεται από τα υπόλοιπα πεδία. Η ψυχή που απελευθερώνεται με αυτόν τον τρόπο, δε δέχεται πια τις εντυπώσεις που έρχονται μέσα από τις πέντε πύλες των αισθήσεων και λέμε ότι αυτός που κοιμάται, είναι παθητικός. Αλλά η Ατομικότητα ξυπνάει και είναι ενεργητική. Αντίθετα, όταν ο άνθρωπος είναι ξύπνιος, η Ατομικότητα κοιμάται. Αυτός είναι ο κανόνας για την πλειονότητα. Φτάνει όμως κάποια στιγμή στην εξέλιξη μερικών ανθρώπων που η Προσωπικότητα μπορεί να χρησιμοποιηθεί από την Ατομικότητα για να αυτοεκφραστεί. Αυτό απαιτεί μια πολύ αναπτυγμένη Προσωπικότητα και μια πολύ εξελιγμένη Ατομικότητα. Η Ατομικότητα αναφέρεται στις ιερές γραφές σαν ο "΄Αγγελος που πάντα βλέπει το πρόσωπο του Θεού".

Κατά τη διάρκεια της αφυπνισμένης ζωής του σώματος, η Ατομικότητα είναι προσηλωμένη στο να μεταφράζει σε δικούς της αφηρημένους όρους τις συγκεκριμένες εντυπώσεις που δέχεται η κατώτερη ψυχή. ΄Οταν στη συνέχεια παύει να είναι στραμμένη προς τα μέσα, γίνεται αντικειμενική πάνω στο δικό της επίπεδο και αντικρύζει το "πρόσωπο του Πατέρα". ΄Υστερα, μετράει τον εαυτό της συγκρίνοντας τον με το Θεϊκό μέτρο καἱ κάνει τις αναπροσαρμογές που της επιτρέπει η δύναμή της. Αλλά οι αναπροσαρμογές του πνεύματος είναι αιώνιες και μετριούνται με το άνοιγμα του Ουρανού.

Οι ελάχιστα εξελιγμένες ψυχές, όμως, μπορεί όταν κοιμούνται να μη βυθίζονται στη λήθη αλλά στραμμένες στις ανικανοποίητες επιθυμίες της σάρκας, να συνεχίσουν να λειτουργούν σε σχέση με τις σκεπτομορφές αυτών των επιθυμιών. Ονειρεύονται τα όνειρα που απορρέουν από τα ανικανοποίητα πάθη τους και την ορμή των ενστίκτων. Η Ατομικότητα δεν ελευθερώνεται και αντί να αντικρύζει το "πρόσωπο του Πατέρα που βρίσκεται στον Ουρανό", βλέπει την ανεστραμμένη εικόνα της ανθρώπινης μορφής και αναπτύσσεται καθ' ομοίωσης της. Η Ατομικότητα, που έτσι δε μπορεί να λειτουργήσει στο δικό της επίπεδο, δεν αναπτύσσεται και παραμένει ανεξέλιχτη. ΄Οσο για την Προσωπικότητα, εκφυλίζεται σε μια καρικατούρα του εαυτού της. Από αυτή την κατάσταση μπορεί να ελευθερωθεί μόνο με τον Τρίτο Θάνατο, ο οποίος βοηθάει την Ατομικότητα να επιβληθεί. Αν πάντως ο Τρίτος Θάνατος είναι ατελής, η κατώτερη ψυχή θα συνεχίσει να ονειρεύεται πάνω στο αστρικό επίπεδο. Αυτό μας οδηγεί στο ζήτημα του Πέμπτου Θάνατου.


Dion Fortune