Sunborn ® Stories

  Η κάθοδος στον Κάτω Κόσμο (και η επιτυχής επιστροφή από αυτόν) είναι ένα από τα πιο αρχετυπικά και συναρπαστικά μοτίβα στην παγκόσμια μυθολογία, ιστορία και λογοτεχνία. Η πράξη αυτή ονομάζεται «κατάβασις» . Παρουσιάζω εδώ μια ολοκληρωμένη λίστα με όλους (από όσο ερεύνησα τουλάχιστον) τους «ταξιδιώτες» του μεταθανάτιου κόσμου που κατάφεραν να γυρίσουν πίσω, χωρισμένη ανά μυθολογία και παραδόσεις.   Κεφάλαιο I 1. Ελληνική Μυθολογία Η ελληνική γραμματεία έχει μερικές από τις πιο εμβληματικές ιστορίες κατάβασης στον Άδη: Ορφέας: Ο θρυλικός μουσικός που κατέβηκε στον Άδη για να φέρει πίσω την αγαπημένη του, Ευρυδίκη. Αν και κατάφερε να επιστρέψει ο ίδιος, έχασε την Ευρυδίκη την τελευταία στιγμή επειδή γύρισε να την κοιτάξει. Ηρακλής: Ο τελευταίος του άθλος ήταν να κατέβει στον Άδη και να φέρει στον πάνω κόσμο τον Κέρβερο. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του, διέσωσε επίσης τον Θησέα. Οδυσσέας: Στην Οδύσσεια , ο Οδυσσέας ταξιδεύει στα όρια του Κάτω Κόσμου για να πάρει χρησμό από ...

Η ιδέα της μετενσάρκωσης (ή μετεμψύχωσης / παλιγγενεσίας) συχνά ταυτίζεται με τις ανατολικές παραδόσεις (Ινδουισμός, Βουδισμός), όμως στην πραγματικότητα διατρέχει βαθιά και τον Δυτικό πολιτισμό. Από τα ορφικά μυστήρια και τους προσωκρατικούς, μέχρι τις αλληγορίες της Καινής Διαθήκης, τα Γνωστικά απόκρυφα κείμενα, την ιουδαϊκή Καμπάλα και τον Δρουϊδισμό, υπάρχουν σαφείς αναφορές, υπόνοιες και ολοκληρωμένα συστήματα που δίδασκαν την αναγέννηση της ψυχής. Προσωπικά, είμαι απόλυτα πεπεισμένος ότι αυτή είναι η μια και μόνη αλήθεια και η μόνη εξήγηση που έχει κάποιο πραγματικό νόημα και κάποια λογική. Συμπαντική λογική, όχι ανθρώπινη. Επίσης, είμαι βέβαιος ότι η ιδέα της Μετενσάρκωσης ήταν ένα από τα μυστικά που διδάσκονταν στα αρχαία Μυστήρια και μάλιστα, ένα από εκείνα τα μυστικά που επέσυραν την ποινή του θανάτου για τον μυημένο που θα τα αποκάλυπτε. Πάμε να δούμε λοιπόν!   Αρχαία Ελληνική Θρησκεία & Φιλοσοφία Στην αρχαία Ελλάδα, η μετεμψύχωση δεν ήταν απλώς μια «υπόνοια»,...

    Σήμερα χρησιμοποιούμε τη λέξη " αγάπη " σχεδόν για τα πάντα, πολλές φορές ακόμα και για ανάξια λόγου πράγματα, και χρησιμοποιούμε τη λέξη " φίλος " για υπερβολικά πολλούς ανθρώπους και συχνά, ως μια απλή καθημερινή συνήθεια, λόγω κάποιας συμπαθούς γνωριμίας.  Οι αρχαίοι όμως διαχώριζαν αυτές τις έννοιες με μεγάλη ακρίβεια.  Στην αρχαία ελληνική γραμματεία και φιλοσοφία, η φιλότητα (ή φιλία) και ο έρως αποτελούν δύο διαφορετικές μεν, αλλά πολύ συχνά τεμνόμενες δυνάμεις έλξης και σύνδεσης.    Έρως: Η Ορμή της Έλλειψης και της Υπέρβασης  Ο Έρως, πολύ μικρή σχέση έχει με το απλό "ρομαντικό συναίσθημα" που βιώνουν οι περισσότεροι. Αντιθέτως, είναι μια Κοσμική, σχεδόν βίαιη δύναμη.  Η φύση του χ αρακτηρίζεται από πάθος, έντονη επιθυμία και, πάνω από όλα, από το αίσθημα της έλλειψης . Όπως εξηγεί ο Πλάτωνας στο Συμπόσιο , ο Έρωτας είναι παιδί της Πενίας (φτώχειας, έλλειψης) και του Πόρου (εφευρετικότητας, πλούτου). Ποθεί αυτό που δεν έχει.  ...