Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2011

Χρησιμοποίησε Την Αρχέγονη Σοφία Του Εαυτού, Χωρίς Την Αισθητική Εμπειρία Του Νου


Υπήρχε κάποτε ένας μοναχός, που ρώτησε τον δάσκαλο Φα Γιεν:
- "Ποια μέθοδο πρέπει να χρησιμοποιήσω, προκειμένου να έρθω σε τέλεια αρμονία με το Τάο;"

Ο δάσκαλος τότε απαντώντας στον μοναχό, ρώτησε:
- "Πες μου, εκείνη τη στιγμή, όταν βρήκες τον ίδιο σου τον εαυτό, ήσουν εναρμονισμένος με το Τάο, αδελφέ μου;"

- "Τι πρέπει όμως να γίνει", ήρθε η επόμενη ερώτηση, "όταν και οι έξι αισθήσεις δεν αντιλαμβάνονται τη φωνή της Αλήθειας;"

- "Αυτό μπορεί να συμβεί μόνο αν αναζητάς την Αλήθεια μέσω των αισθήσεων χωριστά και όχι μέσω τις ενοποιημένης αισθητικής εμπειρίας τους".

Σε λίγο ξαναρώτησε τον μοναχό:
-"Λες ότι δεν μπορεί να γίνει μέσω των αισθήσεών σου. Ήταν τα αυτιά σου που δεν μπόρεσαν να ακούσουν την Αλήθεια ή τα μάτια σου που δεν μπόρεσαν να τη δουν; Στην πραγματικότητα, αν η Αλήθεια υπήρχε, πώς φτάνεις στο σημείο να βγάζεις διαφορετικό συμπέρασμα, βάσει της απλής μαρτυρίας των μη δεκτικών αισθήσεών σου; Οι ενάρετοι της παλιάς εποχής συνήθιζαν να λένε: 'Εκείνοι που εγκαταλείπουν όλους τους ήχους και τα χρώματα, αποκτούν όλους τους μυριάδες ήχους και χρώματα. Εκείνοι που απορρίπτουν το όνομα και τη φήμη, αποκτούν αληθινό όνομα και φήμη'. Συνεπώς, θα πρέπει να τελειοποιήσεις τον εαυτό σου στη δική σου πνευματική ζωή, εγκαταλείποντας τα όνειρα για ένα σύντομο και εύκολο δρόμο προς τον Ουρανό. Είναι απαραίτητο να εξετάζεις συνεχώς τον εαυτό σου για όλο το διάστημα των ογδόντα χιλιάδων ενσαρκώσεων, αλλά μια μέρα θα βρεθείς ξανά βυθισμένος στο πρωταρχικό έδαφος της άγνοιας και της αδιαφορίας. Αυτό συμβαίνει επειδή η άγνοια και η αδιαφορία αποτελούν τη βάση της Αλήθειας".

Σχόλιο: Η πρώτη ερώτηση είναι μια ερώτηση σχετικά με εκείνον που αφοσιώνεται στην αναζήτηση του Τάο (Αλήθειας). Έτσι, η ζωή του αποκτά μια ιδιαίτερη ποιότητα και διαφέρει από τη ζωή των άλλων. Ο μοναχός που έκανε την ερώτηση είχε τη λαθεμένη αντίληψη ότι έπρεπε να πάει βαθύτερα μέσα στο δάσος ή στην ερημιά, προκειμένου να αναζητήσει το Τάο και να φτάσει στη Φώτιση. Όμως, το Τάο βρίσκεται παντού, και το καθετί γύρω μας είναι το Τάο. Όταν ο δάσκαλος του Τσαν κοιτάζει ένα βουνό, το βλέπει μόνο ως βουνό. Έχει ειπωθεί: «Το μάζεμα των ξύλων και το κουβάλημα του νερού είναι και τα δυο Τσαν».

Το βαθύτερο νόημα της δεύτερης ερώτησης είναι: πώς θα επιτευχθεί η αρμονία μεταξύ της ευμετάβλητης φύσης των αισθήσεων και της αμετάβλητης φύσης; Συνήθως οι άνθρωποι κάνουν απερίσκεπτες πράξεις στην καθημερινή τους ζωή. Καταλαβαίνουν ότι τα αποτελέσματα αυτών των πράξεων είναι λαθεμένα, αλλά δεν μπορούν να βρουν άλλο τρόπο δράσης. Είναι δύσκολο για τους ανθρώπους να εξετάζουν τον εαυτό τους κάθε μέρα. Μόνο το Τάο δε χρειάζεται να εξετάζει τον εαυτό του. Είναι ο αιώνιος Νόμος του Σύμπαντος και όμως δεν κάνει καμιά διάκριση ανάμεσα στη σοφία και στην ανοησία. Ο συνηθισμένος νους των ανθρώπων έχει μολυνθεί από την εμπειρία των έξι αισθήσεων, που δρουν χωριστά και εξαπατάται από την εξωτερική εμφάνιση όλων των φαινομένων, εμποδίζοντάς τους να δουν την αγνή φύση όλων των ντχάρμα.

Οι έξι αισθήσεις ενώνονται σε μια «οικογένεια», πράγμα που αποδεικνύει το γεγονός της προέλευσής τους από την αγνή φύση του εαυτού. Στο Βιμαλαχίρτι Σούτρα αναφέρεται: «Χρησιμοποίησε την αρχέγονη σοφία του εαυτού, χωρίς να χρησιμοποιήσεις την αισθητική εμπειρία του νου».

Ενώνοντας τις έξι αισθήσεις σε μια οικογένεια, ο δάσκαλος του Τσαν μπορεί να φτάσει στη φωνή της Αλήθειας στιγμιαία. Γι' αυτόν το σύμπαν γίνεται μια αρμονική μονάδα, όπου όλα τα φαινόμενα και τα όντα είναι αλληλεξαρτώμενα.

Με την κατανόηση αυτή, μπορούμε να δούμε πώς ο εγωκεντρισμός είναι αντίθετος προς την αρμονία. Προκειμένου να ζήσει σε αρμονία με τους άλλους, η φροντίδα και η βοήθεια του ατόμου πρέπει να κατευθύνονται προς τους άλλους, και όχι να επικεντρώνονται γύρω από τον εαυτό του.