Δευτέρα, 13 Ιουνίου 2011

Πυρός Μάντραμ



Η εστία του Φωτός μέσα στο φλεγόμενο τόξο, 
ω Προσκυνητή, 
αυξάνεται και ελαττώνεται 
καθώς η προσήλωση αυστηρή ή όχι 
προδίδει το σκοπό μέσα στην καρδιά.

Η εστία αυτή βρίσκεται πάντα εκεί, 
απαρατήρητη και αόρατη.
Σκοτεινή και ζοφερή είναι η νύχτα 
και πονεμένη η καρδιά του αφώτιστου Προσκυνητή. 
Η νύχτα είναι σκοτεινή 
αλλά η ζοφερότης δε γίνεται αισθητή
όταν μέσα στη σκοτεινή θύρα 
φαίνεται το ζωηρό απατηλό φως, 
το φως που τρεμοσβήνει πάντα μπροστά, 
πλανεύοντας με το φέγγος του 
τον Προσκυνητή που πάντα προχωρεί.

΄Εξι φορές μπορεί να αυξάνεται και να ελαττώνεται το φως, 
έξι φορές η λάμψη του γίνεται αισθητή 
αλλά στην έβδομη ώρα της λάμψεως,
η φλόγα ξεπηδά ξαφνικά.

΄Εξι φορές η Φλόγα ξεπηδά,
έξι φορές αρχίζει η καύση 
αλλά στην έβδομη ώρα ο βωμός χάνεται από τη θέα 
και μόνο η Φλόγα φαίνεται.

΄Εξι φορές ο κύκλος του καυστικού πυρός, 
έξι φορές η βροντερή κάμινος καίει και ξεχωρίζει 
αλλά κατά την έβδομη τίποτα δε μένει 
εκτός από την ανερχόμενη Φλόγα, 
που ανεβαίνει στο Τριαδικό Πνεύμα.

΄Εξι φορές η Φλόγα ανεβαίνει, 
έξι φορές το νέφος αποτραβιέται 
αλλά κατά την έβδομη τίποτα δε φαίνεται 
εκτός από το Αιώνιο Πυρ.

΄Εξι φορές οι φλόγες απορροφούν το νερό,
έξι φορές η υγρασία εξαφανίζεται 
αλλά κατά την έβδομη μεγάλη απορρόφηση τίποτα δε μένει 
εκτός από ποικιλόχρωμο Πυρ.

Τρεις φορές το Πυρ περιτυλίγει, 
τρεις φορές ο ΄Ηλιος αποσύρεται.
Κατά την τέταρτη το ΄Εργο έχει γίνει 
και τίποτα δε μένει εκτός από την πρωτόγονη Φλόγα.

Η Φλόγα απορροφά,
περιστρέφεται, 
παίρνει 
και παραμένει. 

΄Οταν όλα όσα υπάρχουν έχουν διαβεί τη Φλόγα, 
τότε ο Χρόνος δεν υπάρχει.

~Θ.