Σάββατο, 10 Μαρτίου 2012

Μόνο Πτώση και Σπάσιμο






Ζούσε κάποτε ένας ερημίτης από το Σαν - γκιέ, που ήταν γνωστός για το ακατανόητο όνομά του «Πεσμένη και Σπασμένη Εστία» (Πο Τζάο Ντο). Στο βουνό Σανγκιέ, όπου ζούσε, υπήρχε ένας μικρός ναΐσκος με μια εστία. Επί χρόνια, πολλοί προσκυνητές πήγαιναν εκεί για να θυσιάσουν σε όλους τους Βούδες, σκοτώνοντας και μαγειρεύοντας χιλιάδες ζώα στην εστία. Μια μέρα ο ερημίτης έφερε μαζί του ένα πλήθος μοναχών από διαφορετικά μέρη, για να επισκεφθούν τη διαμονή του. Μπαίνοντας στο ναΐσκο, άρχισε να χτυπάει την εστία με το ραβδί του, λέγοντας: 


- «Αυτή είναι μόνο μια τούβλινη εστία! Τι είδους πνεύματα μπορεί να διαμένουν σ' αυτήν; Πώς είναι δυνατόν η δύναμη όλων των θυσιών να κάθεται μέσα της;»


Το χτύπημα επαναλήφθηκε τρεις φορές. Τότε η εστία έπεσε και έσπασε σε κομμάτια. Στη θέση της μια οντότητα με ένα τυπικό γαλάζιο ένδυμα εμφανίστηκε μπροστά στους μοναχούς και υποκλίθηκε με σεβασμό.


- «Ποιος είσαι εσύ;» ρώτησε ο ερημίτης.


- «Είμαι το πνεύμα της εστίας», απάντησε. «Για πολύ καιρό ανταμείφθηκα με πολλές θυσίες. Σήμερα, χάρη στα λόγια του σεβάσμιου δασκάλου, εγκατέλειψα την προηγούμενη μορφή μου, για να εισέλθω στην ατραπό του Ουρανού. Γονατίζω μπροστά σου, ω Δάσκαλε, για να εκφράσω τις ευχαριστίες μου και να υποβάλω τα σέβη μου σ' εσένα.»


- «Δεν αξίζω κανένα σεβασμό», διαμαρτυρήθηκε ο Πο Τζάο Ντο, «γιατί αυτή ήταν η αρχική σου φύση.»


Ως απάντηση, το πνεύμα υποκλίθηκε τρεις φορές και ύστερα εξαφανίστηκε.


Όταν το είδαν αυτό οι άλλοι, άρχισαν να μιλάνε όλοι μαζί. 


- «Πριν από πολύ καιρό», είπαν, «γίναμε μοναχοί, αλλά ποτέ δε δεχτήκαμε τις συμβουλές σου, Δάσκαλε. Πες μας, ποιο μυστικό είπες στο πνεύμα της εστίας, ώστε μόλις το αντιλήφθηκε ανήλθε κατευθείαν στον ουρανό;»


- «Το ακούσατε. Είπα μόνο ότι αυτή η εστία είναι φτιαγμένη από τούβλα. Τι άλλο θα μπορούσα να προσθέσω σ' αυτό, αδελφοί μου;»


Οι άλλοι δεν είχαν τίποτε να πουν. Ύστερα ο ερημίτης ρώτησε ξανά: 


- «Δεν το αντιλαμβάνεστε;»


- «Όχι, πραγματικά».


- «Αυτή ήταν η δική του πρωταρχική φύση», είπε ο δάσκαλος. «Ήταν τόσο δύσκολο να το καταλάβετε;»


Όλοι οι μοναχοί, μόλις άκουσαν αυτό, αμέσως φωτίστηκαν. Ο ένας μετά τον άλλο άρχισαν να εκφράζουν τις ευχαριστίες τους στον ερημίτη, ενώ αυτός αναφωνούσε: 


- «Απλώς πτώση και σπάσιμο! Απλώς πτώση και σπάσιμο!»


Σχόλιο: Το πνεύμα της εστίας εξαρτιόταν και απολάμβανε τις θυσίες που δεχόταν επί τόσα πολλά χρόνια μέσω της εστίας ως «σώμα» του. Τελικά, χάρη στον ερημίτη τού δόθηκε μια ευκαιρία να αντιληφθεί μόνο του την κοινή φύση πνεύματος και σώματος - εστίας. Η εστία ήταν φτιαγμένη από τούβλα, σε τελική ανάλυση. Τα οστά και η σάρκα επίσης αποτελούνται από αναρίθμητα στοιχεία. Στον Βουδισμό αποτελούνται από τα τέσσερα βασικά στοιχεία: γη, νερό, αέρα και πυρ. Στο σημείο αυτό η μορφή της εστίας από υλική άποψη είναι ίδια με κάθε πλάσματος. Το πνεύμα όλων των πλασμάτων βασίζεται σε οστά, σάρκα και σπονδυλική στήλη. Μ' αυτόν τον τρόπο μπορεί κανείς να δει την άμεση σύνδεση ανάμεσα στην εστία και στο πνεύμα της' είναι το ίδιο.


Ο ερημίτης οδήγησε τους μοναχούς μέσα από το δικό τους συλλογισμό σ' αυτό. Το καθήκον του ήταν να καταστρέψει μέσα στο νου τους τα σχετικά όρια του «σώματος» και του «πνεύματος», του «εγώ» και των «άλλων πραγμάτων». Μέσω της καταστροφής της εστίας ο δάσκαλος τους έκανε να ανέλθουν στην περιοχή της Κενότητας και να δουν την κενή φύση της ύπαρξης. Ευχαριστήθηκε που είδε τους μοναχούς τελικά να το αντιλαμβάνονται, και έτσι η αναφώνηση του «Απλώς πτώση και σπάσιμο» σήμαινε «Ούτε μορφή ούτε πνεύμα!» Δεν υπήρχε απολύτως τίποτε, σε συμφωνία με την αρχή του Τσαν, η οποία λέει ότι:


 «Οι Τέσσερις Μεγάλες Περιοχές δεν αποτελούνται από τίποτε. 
Οι Πέντε Απεριόριστες Σφαίρες περιέχουν μόνο Κενότητα».