Πέμπτη, 19 Φεβρουαρίου 2009

Εγκατάλειψη και των Δυο Πλευρών



Μια μέρα ο Τζι Σιεν, ο διάσημος δάσκαλος του Τσαν (Ζεν), δοκίμαζε μια ομάδα μαθητών.

"Στην αναζήτηση του Δρόμου", είπε, "είμαστε σαν ένας άνθρωπος που κρεμιέται με τα δόντια του από το κλαδί ενός ψηλού δένδρου. Ένας άλλος που κάθεται κάτω από το δένδρο, τον ρωτάει: 'Ποιο είναι το νόημα του ερχομού του Πατριάρχη από τη Δύση; (δηλαδή του Βούδα)' Αν δεν τολμήσει να απαντήσει, θα φανεί ανόητος. Αλλά αν ανοίξει το στόμα του, ασφαλώς θα πέσει και θα σκοτωθεί. Πείτε μου", ρώτησε ο δάσκαλος, "τι πρέπει να κάνει για να ξεφύγει από αυτήν την κατάσταση;"


Ανάμεσα στους μαθητές ήταν ένας μοναχός ονόματι Χου Τόου Τζάο (Άριστος Αρχάριος Χου), ο οποίος σηκώθηκε και είπε: "Δε μας νοιάζει τι θα κάνει ο άνθρωπος στο δένδρο. Θέλουμε να μας πεις ποιος ήταν και τι έκανε πριν σκαρφαλώσει στο δένδρο".

Μόλις άκουσε αυτά, ο Τζι Σιεν ξέσπασε σε γέλια, νιώθοντας απόλυτα ικανοποιημένος.


Σχόλιο: Οι περισσότεροι άνθρωποι συνηθίζουν να σκέφτονται τα δύο χωριστά μέρη ή τις αντίθετες ιδέες, όπως "είναι" και "μη είναι", "υπάρχει" και "δεν υπάρχει", "έχει" και "δεν έχει". Καθήκον του δασκάλου του Τσαν είναι να καταστρέψει αυτό το είδος της αντίληψης του νου του μαθητή. Ο Κόσμος γίνεται απεριόριστος όταν το σχετικό όριο των δυο αντίθετων αντιλήψεων καταστραφεί.
Όχι χωριστά μισά, όχι σχετικό όριο δυαδικότητας. Συνεπώς, έτσι δεν υπάρχουν εμπόδια στο δρόμο προς τη φύση του Εαυτού. Μόνο ο μοναχός Χου Τόου Τζάο μπόρεσε να κατανοήσει την ιδέα του Τσαν, φτάνοντας σε μια ανώτερη κατάσταση του Νου. Όσο για τον δάσκαλο, είδε τη δυνατότητα του μοναχού για άμεση αντίληψη και, έτσι, έμεινε πολύ ικανοποιημένος από την απάντηση του.