Σάββατο, 13 Ιουνίου 2009

O Ναός Των Δελφινιών


"Αναδυόμαστε από τα υδάτινα βάθη της εσωτερικής αβύσσου της οντότητας σας.
Ερχόμαστε στο προσκήνιο, για να σας βοηθήσουμε να αναπνεύσετε βαθιά. Ξεχάστε τον ανθρώπινο αέρα και αναπνεύστε βαθιά με την καρδιά σας. Για πολύ μεγάλο διάστημα κάθεστε ως άνθρωποι στην ακρογιαλιά και παρακολουθείτε τις άλλες όψεις του εαυτού σας να παίζουν, να απολαμβάνουν και να κολυμπούν μέσα στα ύδατα της ζωής. Για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα έχετε κρατήσει τον εαυτό σας μέσα σε κοστούμια και φερμουάρ και σε παπούτσια, την στιγμή που η Ουσία αυτού που είστε, απλώς θέλει να απελευθερωθεί.
 

Πολλοί από εσάς έχετε δουλέψει στους «Ναούς των Δελφινιών και της Μερ» στην αρχαία Ατλαντίδα. Έχετε αναμίξει τις ενέργειές σας μαζί μας και έχετε μεταμορφωθεί σε Δελφίνι, σε δάσκαλο Φάλαινα κι έχετε περάσει επτά ημέρες μέσα στην κοιλιά της φάλαινας - όχι σαν φαγητό - αλλά σαν μαθητές. Μέσα στην ύπαρξή σας ζει η Μερ (η θάλασσα), ο Μερ-άνδρας, η Μερ-γυναίκα. Η θάλασσα είναι μέρος της ίδιας της ουσίας της ύπαρξής σας, ζει μέσα σας. Ακούστε μέσα σας, πώς τα κύματα του Αρχαίου Ωκεανού ξεσπάνε πάνω στους τοίχους στη βάση του ναού. Ακούστε τους ήχους των πουλιών κι ακούστε και τον ήχο της καρδιάς σας, καθώς εμείς (τα Δελφίνια) σας συνοδεύουμε πίσω στο χρόνο, σε έναν χρόνο όπου υπήρξατε πιο ρευστοί, σε έναν χρόνο που υπήρξατε ευλύγιστοι και εύκαμπτοι.

Η ενέργεια του παιχνιδιού είναι κάτι το οποίο έχετε ξεχάσει, καθώς είστε τόσο απασχολημένοι με το να μεγαλώνετε, τόσο απασχολημένοι με το να είστε επίσημοι, τόσο απασχολημένοι με το να υποδύεστε τον τίτλο της δουλειάς σας, τον τίτλο του ονόματός σας, αλλά όχι τον «τίτλο της ψυχής σας». Σας ζητάμε να απογυμνωθείτε και να επιτρέψετε στην λαμπερή ουσία του ουράνιου Δελφινιού σας να βγει στην επιφάνεια.

Ανοίξτε τα τσάκρα σας κι επιτρέψτε μας να τα ευθυγραμμίσουμε. Φανταστείτε έναν από μας, από τη δική σας οικογένεια Δελφινιών, να στέκεται μπροστά σας, σώμα με σώμα, τσάκρα με τσάκρα, καρδιά με καρδιά, καθώς αναμιγνυόμαστε και γινόμαστε Ένα. Έχετε ξεχάσει πόσο απλή είναι η ζωή, έχετε ξεχάσει ότι όλες σας οι ανάγκες μπορούν και θα εκπληρωθούν μόνο, όταν το πιστέψετε, ότι έτσι θα γίνει. Έχετε ξεχάσει όλη την αγάπη που κρατάτε μέσα στην ύπαρξή σας. Αυτή η αγάπη δεν είναι μόνο για τους συντρόφους της καρδιάς σας ή για τους συγγενείς σας εξ αίματος, αλλά επίσης για όλους πάνω και μέσα στον κόσμο. Έχετε ξεχάσει να αναγνωρίζετε τα αδέλφια σας στο ίδιο μέρος της θάλασσας όπου ζείτε, στη γειτονιά σας, στην πόλη σας και στη χώρα σας· κι αυτοί είναι δική σας οικογένεια. Σε κάποιο βαθμό οι κραδασμοί τους είναι ίδιοι με τους δικούς σας, ακόμα κι αν δεν έχουν μια καθαρή αυλή, ένα καθαρό σπίτι ή καθαρά παιδιά. Καθρεφτίζετε ο ένας τον άλλον σε κάθε δρόμο που ζείτε.

Στην Μητέρα Ωκεανό δεν υπάρχουν φράχτες, ούτε τοίχοι και πόρτες που να κρατούν οτιδήποτε έξω, ούτε και μέσα, τα πάντα είναι μέρος όλων των άλλων. Δεν έχουμε εχθρούς στον ωκεανό, γιατί έτσι πιστεύουμε. Ακόμα και αυτοί που θα ήθελαν να μας δουν ως λεία τους, δεν το κάνουν - γιατί εμείς δεν έχουμε τέτοια πρόθεση. Πιστεύουμε ότι δεν κινδυνεύουμε από τον άνθρωπο, από τους καρχαρίες κι από τα μεγαλύτερα μέλη των δικών μας οικογενειών. Κι έτσι είναι. Τα ύδατα του πλανήτη σας γεμίζουν ολοένα και περισσότερο με βρώμικο πλαγκτόν, με τοξίνες που αν και έχουν θαφτεί εδώ και καιρό, βρήκαν τελικά τον δρόμο τους προς την επιφάνεια. Καθώς όλο και περισσότερες εκρήξεις συμβαίνουν και οι απόρροιες τους έρχονται από το Αστέρι σας (τον Ήλιο), αυξάνεται η θερμοκρασία των ωκεανών, που χρησιμοποιούνται ως αγωγοί και των ίδιων των υδάτων, μέσα στα οποία ζούμε.

Ο χρόνος παραμονής μας στη γη όλο και λιγοστεύει. Καθώς τα πλεούμενα, οι εποχές και οι ακτινοβολίες αλλάζουν σε τέτοιο βαθμό, ώστε να μην βρισκόμαστε πλέον σε ένα περιβάλλον, το οποίο να μπορούμε να ανεχτούμε. Αλλά καθώς αναχωρούμε για τα ανώτερα βασίλεια, σας ζητάμε να μην ξεχάσετε ποτέ ποιοι είμαστε - γιατί είμαστε εσείς. Και ακόμα κι αν δεν μας βλέπετε συνέχεια στους υδάτινους ορίζοντές σας, μέσα στην πρωινή πάχνη των ωκεανών ή τα απογευματινά ηλιοβασιλέματα στα ποτάμια, είμαστε εκεί.

Δεν είμαστε εδώ για τους εαυτούς μας, ούτε και ποτέ ήμασταν. Είμαστε εδώ για εσάς. Τελικά (πιο σύντομα από ό,τι πιστεύετε) θα συνειδητοποιήσετε, ότι βρίσκεστε μέσα σε όλα τα είδη και όλα τα είδη βρίσκονται μέσα σας. Τότε δεν θα υπάρχει ανάγκη για εμάς να συνεχίσουμε τις διδασκαλίες μας σε φυσική μορφή. Τα εξελικτικά σχήματα θα προχωρήσουν στο επόμενο στάδιο. Νέα πλάσματα, τα οποία για καιρό ήταν κρυμμένα, θα αναδυθούν και θα έρθουν στο προσκήνιο. Να μη φοβάστε τα πλάσματα του πλανήτη σας, γιατί όλα έχουν δημιουργηθεί από εσάς, για εσάς και με εσάς κατά νου. Ακόμα και τα πράγματα που είναι θανατηφόρα για εσάς, δείτε τα ως τα θεϊκά δημιουργήματα που αποτελούν. Να μην σκοτώνετε ένα είδος, για να σώσετε κάποιο άλλο. Είμαστε τα Δελφίνια. Αναχωρούμε από αυτό το σώμα, αλλά μένουμε μαζί σας. Να θυμάστε τα λόγια μας".

Gillian MacBeth-Louthan μετάφραση - α γ γ ε λ ο π ο λ ι ς