Η κατσίκα που γέλασε, έκλαψε, μίλησε και πέθανε
Σύμφωνα με το Matakabhatta Jataka, όταν ο Βούδας βρισκόταν στο Τζεταβάνα, ορισμένοι μοναχοί τον ρώτησαν αν είχε κάποιο όφελος η θυσία ζώων ως προσφορά στους αποθανόντες, και εκείνος απάντησε ότι ποτέ δεν προκύπτει τίποτα καλό από τέτοιου είδους σφαγές. Όπως θυμήθηκε, πριν από πολύ καιρό, όταν ο Μπραχμαντάτα κυβερνούσε το Βαρανάσι, ένας βραχμάνος ήθελε να προσφέρει ένα «γλέντι για τους νεκρούς». Αγόρασε μια κατσίκα για θυσία και ζήτησε από τους μαθητές του να την πλύνουν στο ποτάμι, πριν την περιποιηθούν, την στολίσουν και την ταΐσουν. Ενώ το έκαναν αυτό, η κατσίκα άρχισε να γελάει με τον ήχο σαν να σπάει ένα δοχείο, πριν αρχίσει να κλαίει εξίσου ξαφνικά. Έκπληκτοι από αυτό, την ρώτησαν για τους λόγους της παράξενης συμπεριφοράς της. Η κατσίκα τους ζήτησε να επαναλάβουν την ερώτηση όταν επιστρέψουν στον δάσκαλό τους, στον οποίο έσπευσαν να επιστρέψουν και του διηγήθηκαν ό,τι είχε συμβεί. Ο δάσκαλος ρώτησε λοιπόν προσωπικά την κατσίκα γιατί γέλασε και έκλαψε.
Η κατσίκα απάντησε ότι στο παρελθόν ήταν κι αυτή βραχμάνος, που δίδασκε τις Βέδες και θυσίαζε μια κατσίκα για «γιορτή προς τιμήν των νεκρών». Αφού σκότωσε εκείνη την κατσίκα, του έκοψαν το κεφάλι 499 φορές. Γέλασε δυνατά όταν συνειδητοποίησε ότι αυτή θα ήταν η τελευταία του ζωή ως θυσιαζόμενο ζώο, μετά την οποία θα ελευθερωνόταν από τέτοια δυστυχία. Ωστόσο, έκλαψε επίσης – από συμπόνια, καθώς συνειδητοποίησε ότι λόγω της θανάτωσής του, ο βραχμάνος επίσης μπορεί να χάσει το κεφάλι του 500 φορές. Ακούγοντας αυτό, ο βραχμάνος ανακοίνωσε ότι δεν θα τον σκοτώσει. Ωστόσο, η κατσίκα αναφώνησε ότι είτε τον σκοτώσει είτε όχι, δεν θα μπορούσε να ξεφύγει από το θάνατο εκείνη την ημέρα. Σε αυτό, ο βραχμάνος του ζήτησε να μην ανησυχεί, καθώς θα τον προστάτευε. Η κατσίκα απάντησε ότι μια τέτοια προστασία είναι αδύναμη, ενώ η δύναμη του αρνητικού κάρμα της είναι ισχυρή. Ακόμα αποφασισμένος, ο βραχμάνος διέταξε τους μαθητές του να μην αφήσουν κανέναν να βλάψει την κατσίκα. Ενώ βόσκει υπό την επίβλεψη των μαθητών, τέντωσε το λαιμό της για να φτάσει τα φύλλα σε έναν θάμνο κοντά στην κορυφή ενός βράχου.
Εκείνη τη στιγμή, εντελώς ξαφνικά, ένας κεραυνός χτύπησε τον βράχο. Ένα αιχμηρό κομμάτι αποκολλήθηκε και πέταξε στον αέρα… πριν κόψει καθαρά το κεφάλι της κατσίκας! Ένα πλήθος συγκεντρώθηκε και άρχισε να συζητά με ενθουσιασμό για το εκπληκτικό περιστατικό. Έχοντας δει τα πάντα, ένας δέντρο-ντέβα (επίγειος θεός) είπε σε όλους ότι αν μόνο γνώριζαν τις φρικτές καρμικές συνέπειες της αναγέννησης στη θλίψη, θα σταματούσαν να σκοτώνουν. Φοβούμενοι μια τέτοια κολασμένη τιμωρία, εγκατέλειψαν εντελώς την παραδοσιακή θυσία ζώων. Επίσης, τους έδωσε περαιτέρω οδηγίες για την τήρηση των ηθικών κανόνων και τους ενθάρρυνε να κάνουν το καλό. Τηρώντας πιστά τις οδηγίες για πολλές γενιές, ζούσαν φιλανθρωπικά και είχαν ευνοϊκές αναγεννήσεις. Ο Βούδας αποκάλυψε τότε ότι ο ντέβα ήταν ο ίδιος ως Μποντισάτβα. Ακριβώς όπως ο ντέβα δεν ήταν ένας συνηθισμένος θεός, έτσι και η σοφή κατσίκα που μιλούσε ήταν πιθανώς ένας επιδέξιος διδάσκων Μποντισάτβα.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Σημείωση: Νομίζω το κείμενο μιλά από μόνο του. Να σέβεσαι τη ζωή. ΟΛΗ τη ζωή. Τώρα, πώς είναι δυνατόν κάποιος να λέει ότι σέβεται τη ζωή αλλά να τρώει κρέας όντων που έχουν ψυχή και ενσυναίσθηση (μη σου πω και συνείδηση!), μόνον η ψυχωτική παρανοϊκή Ύβρις που ονομάζεται σύγχρονη ζωή μπορεί να το εξηγήσει... Αλλά ειδικά όσοι αυτο-κοροιδεύονται ότι είναι πνευματικοί άνθρωποι και ακολουθούν κάποιο μονοπάτι, ας ξέρουν ότι δουλεύουν και κοπιάζουν τσάμπα. Όσα τσιτάτα μαντραμ και αν ψελλίσεις, οπισθοδρόμηση σε περιμένει στο τέλος του δρόμου, όχι εξέλιξη. Δεν υποθέτω εδώ. Αποκαλύπτω.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Στη μνήμη της πολυαγαπημένης μου "κατσικούλας" Δέσποινας, Dionespa, Αίξ Ατρόπια, γυναίκας, συντρόφου, ερωμένης, φίλης, αδελφής ψυχής, συνοδοιπόρου στη ζωή, την ύλη και το πνεύμα, στο Φως και το Σκοτάδι.
Είθε να βρεθούμε γρήγορα ξανά αγαπημένη μου, σε μέρη μαγικά που να μας αξίζουν καρδιά μου, να ζήσουμε αυτά που μας έκλεψαν, θεοί, διαβόλοι και άνθρωποι. Για τώρα και για πάντα και εις τους αιώνας των αιώνων. Και έτσι θα γίνει. 🙏
