Παρασκευή, 29 Απριλίου 2011

Μύηση V (Α' Μέρος)


Μύηση V: Η Αποκάλυψη.
Ακτίνα Ι: Η Ενέργεια της Θελήσεως-για-το-Καλό. Δύναμη.

Αυτή η μύηση ονομάζετο πάντοτε στη Χριστιανική εκκλησία με το όνομα της Ανάστασης, όμως η έβδομη μύηση είναι εκείνη που αποτελεί στην πραγματικότητα την αληθή Ανάσταση. Το ορθό όνομα για την πέμπτη είναι η Μύηση της Αποκάλυψης. Αυτό σημαίνει τη δύναμη του χειρισμού φωτός σαν φορέα ζωής  προς τους τρεις κόσμους και ομοίως τη γνώση του επόμενου βήματος που πρέπει να ληφθεί πάνω στην Οδό της Ανωτέρας Εξελίξεως. Η Οδός αυτή αποκαλύπτεται στον μυημένο σ' ένα νέο φως και με μία εξ ολοκλήρου διαφορετική σημασία. Είναι ο αληθινός χρόνος ανάδυσης από τον τάφο του σκότους και αποτελεί μια είσοδο μέσα σε ένα φως τελείως διαφορετικής φύσεως από οποιοδήποτε έχει δοκιμαστεί ως τώρα. Κάθε ζωή, από την πρώτη κάθοδο της ψυχής σε ενσάρκωση, είναι απλώς μια σειρά αποκαλύψεων, που όλες οδηγούν στην Αποκάλυψη της πέμπτης Μύησης. Ο Διδάσκαλος καθώς αναδύεται μέσα στο φως της Ημέρας αυτής της μύησης, συνειδητοποιεί την αληθινή και ως τώρα άγνωστη σημασία των τριών κόσμων, τους οποίους αντιλαμβανόταν από την πλευρά της εννοίας. Τώρα η σημασία τους είναι καταφανής και η αποκάλυψη είναι τόσο τρομακτική ώστε:
 
"αποσύρεται μέσα στον κόσμο του Φωτός και συναντά τους αδελφούς του. Συγκεντρώνει όλες του τις δυνάμεις και αναζητεί Νέο Φως πάνω στο Σχέδιο. Αυτό το Φως διαλάμπει και με τη δύναμη της αποκαλυπτικής του δύναμης, διεγείρονται νέες πίστεις, γίνονται φανεροί νέοι σκοποί".

Η πρώτη Ακτίνα Θελήσεως ή Δυνάμεως διακρίνεται από την ύψιστη γνωστή θεία ιδιότητα. Στις λέξεις, ΚΑΛΗ ΘΕΛΗΣΗ, κρύπτεται ο μυστικός σκοπός του πλανητικού Λόγου. Επειδή αυτή η ακτίνα δεν είναι σε ενσάρκωση αυτήν την εποχή και συνεπώς απουσιάζουν οι ψυχές που μπορούν να την εκφράσουν πλήρως, το όλο θέμα είναι πολύ δύσκολο να εκφραστεί λεκτικά. Κάθε μεγάλη ακτίνα, καθώς έρχεται σε ενσάρκωση, μεταμορφώνει τη γλώσσα του κύκλου, εμπλουτίζει το υφιστάμενο λεξιλόγιο και φέρει νέα γνώση στην ανθρωπότητα. Όλοι οι πολιτισμοί είναι το αποτέλεσμα αυτού του γεγονότος. Θα ήθελα να σου ζητήσω να εξετάσεις τη σχέση της πέμπτης μύησης, της πέμπτης Ακτίνας της Επιστήμης και της πρώτης Ακτίνας της Θελήσεως, γιατί εκεί βρίσκεται το κλειδί για την αποκάλυψη που παρέχεται στον μυημένο - Διδάσκαλο. Όπως μπορείς να αντιληφθείς, ριψοκινδυνεύουμε σε περιοχές πολύ πέραν της κατανόησης σου. Αλλά η προσπάθεια για την κατανόηση του ανέφικτου και για την άσκηση του νου σύμφωνα με τη γραμμή της αφηρημένης σκέψης είναι πάντα αξιόλογη.

Η ενέργεια της πρώτης αυτής ακτίνος δημιούργησε δύο ισχυρά αποτελέσματα: πρώτον, εξαπελύθη ο παγκόσμιος πόλεμος και δεύτερον, επετεύχθη η διάσπαση του ατόμου με αποτέλεσμα την κατασκευή της ατομικής βόμβας. Και τα δύο αυτά γεγονότα έγιναν δυνατά με τη διάχυση της τρίτης όψης αυτής της πρώτης ακτίνας. Αυτή είναι η κατώτατη όψη και επέφερε συγκεκριμένα υλικά αποτελέσματα. Η καταστρεπτική όψη συνεπώς ήταν η πρώτη όψη που σημείωσε επιτυχία. Διέσπασε τη μορφή-σκέψη της υλιστικής ζωής πάνω στο νοητικό πεδίο και ταυτόχρονα δημιούργησε ένα μεγάλο παράγοντα καταστροφής στο φυσικό πεδίο. Έτσι, εγκαινιάστηκε η νέα εποχή. Πράγμα αρκετά περίεργο, η συνετή και ελεγχόμενη χρήση των αποτελεσμάτων αυτής της επιστημονικής περιπέτειας αναφορικά με την ατομική βόμβα, θα προκαλέσει τελικά μια ειδική αποκάλυψη της φύσεως ορισμένων δυνάμεων σε σχέση με το Φως. Ένα από τα σήμεια της έλευσης αυτού του νέου φωτός, βρίσκεται στην αστάθεια του ανθρώπινου νοητικού μηχανισμού και των διαδικασιών της ανθρώπινης σκέψης. Αυτό οφείλεται στην πρόωρη ανταπόκριση τους στη νέα εισερχόμενη δύναμη. Οι ανέτοιμοι αντιδρούν κατ' αυτόν τον τρόπο και αυτό αποκλείει κάθε δυνατό στοχασμό πάνω σ' αυτούς τους ταλαιπωρημένους. Ο Νόμος της Αναγέννησης θα μεριμνήσει γι' αυτή την αντίδραση και στην επόμενη ενσάρκωση αυτοί οι άνθρωποι θα εισέλθουν σε ένα φυσικό σώμα με καλύτερο εξοπλισμό. Στην πραγματικότητα, είναι η ενέργεια από την Σαμπάλλα στην τρίτη και καταστρεπτική της όψη, η οποία δρα πάνω στην ανθρωπότητα και εφελκύει δυστυχώς μια πρόχειρη ανταπόκριση από ορισμένους. Σου το λέγω για να σε ενθαρρύνω. Η καταστροφή προκαλεί πάντοτε αμφιβολίες στις διάνοιες που είναι εναρμονισμένες προς την ανθρώπινη ευημερία και στους στοχαστές εκείνους που είναι ευαίσθητοι στα δεινά στα οποία υπόκεινται οι συνάνθρωποι τους. Είναι πολύ δύσκολο για τον συνήθη σκεπτόμενο άνθρωπο να κατανοήσει και να ερμηνεύσει τις καταστρεπτικές διαδικασίες εκείνου που ονομάζει "η θέληση του Θεού".

Ο μυημένος σε καλή θέση, παρατηρεί μέσα στην καρδιά των πραγμάτων. Έχει επιταχύνει τον δρόμο του προς την πραγματική "Καρδιά του Ήλιου" (χρησιμοποιώντας αυτές τις λέξεις με "πλανητική" και όχι "ηλιακή" έννοια) και - από την πλεονεκτική αυτή θέση - αποκτά επίγνωση του "Κεντρικού Πνευματικού Ήλιου" και της Οδού της Ανωτέρας Εξελίξεως, η οποία οδηγεί αναπόφευκτα στο ασφαλές εκείνο κέντρο του Υψίστου. Οι τρεις κόσμοι της υλικής ζωής και ο εσωτερικός κόσμος της εννοίας, τον οποίο του απεκάλυψε η ψυχή, αφήνονται τώρα πίσω. Αντιμετωπίζει ξαφνικά τον κόσμο των σημασιών, με τον αληθινό κόσμο των αιτιών και της δημιουργίας και τον κόσμο του συμπαντικού. Ανακαλύπτει ότι όλα όσα είχε σκεφτεί για τον Νόμο του Αίτιου και του Αιτιατού ήταν τόσο περιορισμένα ώστε έχουν γίνει πρακτικά χωρίς έννοια, μπορούν δε, να θεωρηθούν το αλφάβητο με το οποίο μπορεί να διδάξει τα παιδιά των ανθρώπων. 
Συνειδητοποιεί τον Σκοπό του Πλανητικού Λόγου. Κατά τη διάρκεια του κύκλου προετοιμασίας για την έκτη μύηση, ο Σκοπός αυτός θα παρουσιαστεί ξαφνικά σε αυτόν σε απαστράπτουσα και συνθετική δόξα...